Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μητέρα γη

Παρακολουθώντας αφηρημένος την βροχή έχω από το παράθυρο μου να πέφτει ασταμάτητα στο μυαλό μου έρχονται διάφορες σκέψεις πολλές φορές άναρχες άλλες φορές ανούσιες και άλλες φορές έχοντας κάποια σχετική λογική.
Πριν εκατομμύρια  χρόνια οι άνθρωποι λάτρευαν την μητέρα γη και σύμφωνα με κάποιες επιστήμονες ανακαλύψεις την εποχή εκείνη οι ανθρώπινες κοινωνίες ήταν μητριαρχικές .
Οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες ήταν πολύ δεμένες με την φύση γνώριζαν πολλά για αυτήν .
 Πίστευαν ότι άνθρωποι ,ζώα, φυτά ,δέντρα  ,πετρώματα , ορυκτά,  κλπ είναι παιδιά της μητέρας γης  ότι τα πάντα είχαν ψυχή και ότι  οποιαδήποτε μορφή ζωής έχει τα ίδια δικαιώματα στην ζωή .
Στις  πρώτες μητριαρχικές ανθρώπινες κοινωνίες αγαπούσαν και σέβονταν τις υπόλοιπες μορφές ζωής  διότι ήξεραν ότι μόνη διαφορά τους ήταν καθαρά και μόνο μορφολογική.
Σχετικά με την βροχή πίστευαν ότι ήταν ερωτική συνένωση του ουρανού με την γη ( Του αρσενικού με το θηλυκό). Ήξεραν ότι όλα ξεκινούσαν από εκεί και ότι από την συγκεκριμένη ερωτική συνένωση εξαρτιόταν και η επιβίωση των υπόλοιπων μορφών ζωής .
Για πολλές χιλιετίες στις μητριαρχικές κοινωνίες επικρατούσε η γαληνή και η δημιουργικότητα,
ο πόλεμος ήταν σχεδόν άγνωστη λέξη , αργότερα άρχισαν έρχονται άνθρωποι απότομοι και πολεμοχαρείς που σαν θεό τους είχαν τον κεραυνό και την αστραπή .....ούτε την γη ούτε τον ουρανό ούτε την βροχή   ....
 Η βροχή έξω συνεχίζει να πέφτει αργά  εκτελώντας το έργο της όπως έχει μάθει να κάνει εκατομμύρια χρόνια τώρα , το έργο της δημιουργίας......στο μυαλό μου έρχονται άλλες σκέψεις αλλα και εικόνες από (πρωτόγονους) ανθρώπους που βγαίνουν στην βροχή και χορεύουν για να ευχαριστήσουν την μητέρα γη και τον πατέρα ουρανόν.. για το θειο Δώρο..  ενώ έξω βρέχει......βρέχει..... βρέχει ..... εγώ όμως δεν βγαίνω έξω να χορέψω όπως θα έπρεπε και ας έχει βρέξει ελάχιστα φέτος ..... 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...