Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αντάρτικο

(Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010 10:12 πμ)

Δεν θα ασχοληθώ με το πώς φτάσαμε εδώ ,απλά τα θέλαμε και τα πάθαμε .Αλλά θα αναρωτηθώ τώρα τι κάνουμε ?
Κάποιος κάποτε αναφερόμενος στην σοβιετική ένωση τη αποκάλεσε αυτοκρατορία του κακού. Σήμερα πια ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που έχουν  σπείρει την βία και τον πανικό σε όλον τον πλανήτη.  Τώρα χρειάζεται αγώνας χωρίς έλεος απέναντι σε αυτούς που έφεραν την πατρίδα μας σε αυτή την κατάσταση  Δεν ξέρω ποιοι είναι, ξέρω μόνο οι το έκαναν για το χρήμα αδιαφορώντας για το τι θα προκαλέσουν στους ανθρώπους της πατρίδος μας. Από δω και σο εξής χρειάζεται αντάρτικο κάτι που οι Έλληνες το ξέρουν πολύ καλά  .Το αντάρτικο είναι η μορφή αγώνος που διεξάγει ένας λαός απέναντι σε έναν όλον λαό πολύ ισχυρότερο του.  Αντάρτικο από παντού, να μην ξέρουν από πού τους άρχετε . Όλοι μαζί αριστεροί και δεξιοί ,άντρες και γυναίκας . Πρέπει όλοι όμως να είμαστε ενωμένοι και να αφήσουμε στην άκρη τους εγωισμούς και τις προσωπικές φιλοδοξίες . Να μην φτάσουμε στο σημείο να λέμε ότι εγώ δεν συνεργάζομαι με αυτόν γιατί είναι αριστερός η δεξιός να ξεπεράσουμε τις μοιρολατρίες .
 Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι αντίπαλοι μας δουλεύουν χωρίς έλεος ,είναι αμείλικτοι και χωρίς ηθικούς φραγμούς και δυστυχώς για μας μαζί τους έχουν συμπαραταχτεί και πολλοί «έλληνες» που στον βωμό του κέρδους θυσίασαν πατρίδα , οικογένεια,  φίλους, ήθη , έθιμα και οτιδήποτε αντιπροσωπεύει αυτόν τον όμορφο τόπο. Αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό θα πρέπει πια να αγωνιζόμαστε παντού, στον στίβο, στα γήπεδα ,στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στις εργασίες, στα σεμινάρια ,στις διεθνείς αντιπροσωπείες ,στο ιντερνέτ,  να κάνουμε γνωστή την παρουσία μας σαν αγωνιστές του δικαίου.  
Αν μέχρι τώρα αγωνιζόμασταν  μια φορά για να αμειφτούμε οικονομικά τώρα πρέπει να  αγωνιζόμαστε δέκα,  για να βοηθήσουμε την πατρίδα μας και χωρίς χρήματα και αυτό να το κάνουμε γνωστό σε όλους .
Και επανέρχομαι στο αντάρτικο .Σαν έθνος έχουμε ανθρώπους ικανοτάτους αριστερούς και δεξιούς που ξέρουν που και πως θα δράσουν.  Οι δεξιοί έχουν την γνώση και την δύναμη αλλά οι αριστεροί ξέρουν από αγώνες και από αντάρτικο ...; ...;  αυτοί και αν ξέρουν . Η σημερινοί πραγματικότητα χρειάζεται νέας μορφής  αγώνες που να μπορούν να αντιμετωπίσουν τους νέους κατακτητές . Και ας μην μείνουμε εκεί ας ειδοποιήσουμε τους ξένους φίλους μας να τους ενημερώσουμε ότι είναι θέμα χρόνου πότε θα έρθει η σειρά τους και ότι πρέπει να συστρατευτούν μαζί μας.
Τα τελευταία γεγονότα προσωπικά με γέμισαν με πίκρα , αγανάκτηση και οργή ,διότι ένοιωσα ότι κάποιοι κάπου που ούτε καν γνωρίζουν την παρουσία μου, αποφάσισαν να με λιώσουν επειδή ήθελαν να βγάλουν κάποια χρήματα εις βάρος μου.  Σκέφτηκα επίσης ότι είμαι πολύ αδύναμος να τα βγάλω πέρα μαζί τους και ότι ο μονός τρόπος να τους αντιμετωπίσω είναι το αντάρτικο κάτι που επίσης δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου. Αλλά στο μυαλό μου επίσης ήρθαν οι αγώνες των προγόνων μου.
Μια ζωή στο αντάρτικο απέναντι σε πολύ ισχυρότερους αντιπάλους και τα κατάφεραν μόνο και μόνο με την πίστη και την ελπίδα της νίκης.
Τα συμπεράσματα και  αγώνας δικό σας.
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...

Μα πως κατάντησε έτσι ο Έλληνας.

Στα καφενεία οποιοσδήποτε παρατηρητικός μπορεί να πιάσει το σφυγμό της κοινωνία η το βαρόμετρο της καθημερινότητας . Κάποτε το καφενείο δίπλα μας έσφυζε από ζωή γέλια τραγούδια και γενικά από γλεντοκοπήματα . Τον τελευταίο χρόνο τα πράγματα δεν πάνε καλά , μέρα με την ημέρα     τα πράγματα και γίνονταν όλο χειρότερα, ο κόσμος αραιώνει οι άνθρωποι είναι σκεφτικοί έχουν σταματήσει τα γλέντια και οι χαρές     . Όλοι έρχονται στο καφενείο πίνουν έναν καφέ μετράμε τα ψηλά που έχουν στην τσέπη τους και φεύγουν η κάθονται μονοί τους βυθισμένοι στις σκέψεις τους. Τα βράδια που κάποτε γίνονταν χαμός βλέπεις ένα δυο άτομα να συζήσανε για τα τέλη κυκλοφορίας και τους νέους     φόρους και τις υποχρεώσεις τους . Στους ανθρώπους της γειτονιάς μας που πριν από     λίγα χρόνια τους διέκρινε η χαρά και η ζωντάνια σήμερα βλέπεις στα πρόσωπα τους την πίκρα την απογοήτευση και την τραγικότητα. Δεν γελάνε πια στο μυαλό τους κυκλοφορούν μαύρες σκέψεις . Ξέρουν ότι οι ...