Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

 Ανήκουμε στην δύση.

Αυτός ο διεθνής, αόριστος, κοινωνικοπολιτικός προσδιορισμός, προσωπικά μου κάθετε στον σβέρκο και μου δημιουργεί πολλές σκέψεις, ερωτήματα και αμφιβολίες . Πολλές φορές για να λύσω τις απορίες μου αναγκάστηκα να τρέξω στην χιλιόχρονη ιστορία της πατρίδος μας.
Ας δούμε πως βλέπει την Ελλάδα η Ανατολή. Για τις χώρες της Μέσης Ανατολής, μέχρι το Αφγανιστάν ,την Ινδία και την Ρωσία ακόμη, η Ελλάδα είναι ο Μέγας Αλέξανδρος , είναι ο Ρωμιός, ο φυσικός απόγονος της Ανατολικής Βυζαντινής αυτοκρατορίας, είναι η Αλεξάνδρεια ,είναι η σοφία και η φιλοσοφία. Εκεί ο Ελληνικός πολιτισμός αντιπροσωπεύει την ανδρεία και τον πολιτισμό. Μας θαυμάζουν και μας αγαπούν, μπορεί κάποιες φορές στο παρελθόν να ήρθαμε σε πολεμική αναμέτρηση μαζί τους, αλλά θα μας λογάριαζαν σαν ανδρείους, άξιους αντίπαλους και ήταν τιμή τους να αναμετρήθηκαν μαζί μας . Υπάρχουν χώρες που μόνο η ελληνική καταγωγή κάποιου είναι ικανή να σου ανοίξουν όλες οι πόρτες.
Στην δύση τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά . Εκεί μας μισούν, μας φθονούν και μας ζηλεύουν, για την πλούσια ιστορία μας και για όλους τους λόγους που ανέφερα παραπάνω.
Η Δύση δεν μας λογαριάζει σαν ίσιους, ή απογόνους ηρώων και φιλοσόφων, αλλά μας λογαριάζει σαν τους φτωχούς συγγενείς, για τους ίδιους λόγους που ανέφερα παραπάνω. Μας ανταγωνίζεται με οποιονδήποτε τρόπο, ακριβώς γιατί έχουμε αυτό το πλούσιο ιστορικό παρελθόν. Μας φθονούν, γιατί μας βρίσκουν πάντα πίσω απ όλες τις επιστήμες, μας μισούν γιατί δεν έχουν να ανακαλύψουν κάτι που δεν το έχουν ήδη ανακαλύψει οι πρόγονοι μας.
Δεν ξέρω με ποια κριτήρια εφαρμόζεται η εξωτερική πολιτική ή ποιες είναι οι σχέσεις μας τις χώρες της Ανατολής, αλλά είμαι σίγουρος, ότι σίγουρα χρειάζονται επανεξέταση. Αντί να είμαστε ζήτουλες σε δυνάμεις που δεν μας υπολογίζουν καλύτερα θα ηταν να έχουμε άριστες σχέσεις με δυνάμεις που μας αγαπούν και μας σέβονται.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...

Μα πως κατάντησε έτσι ο Έλληνας.

Στα καφενεία οποιοσδήποτε παρατηρητικός μπορεί να πιάσει το σφυγμό της κοινωνία η το βαρόμετρο της καθημερινότητας . Κάποτε το καφενείο δίπλα μας έσφυζε από ζωή γέλια τραγούδια και γενικά από γλεντοκοπήματα . Τον τελευταίο χρόνο τα πράγματα δεν πάνε καλά , μέρα με την ημέρα     τα πράγματα και γίνονταν όλο χειρότερα, ο κόσμος αραιώνει οι άνθρωποι είναι σκεφτικοί έχουν σταματήσει τα γλέντια και οι χαρές     . Όλοι έρχονται στο καφενείο πίνουν έναν καφέ μετράμε τα ψηλά που έχουν στην τσέπη τους και φεύγουν η κάθονται μονοί τους βυθισμένοι στις σκέψεις τους. Τα βράδια που κάποτε γίνονταν χαμός βλέπεις ένα δυο άτομα να συζήσανε για τα τέλη κυκλοφορίας και τους νέους     φόρους και τις υποχρεώσεις τους . Στους ανθρώπους της γειτονιάς μας που πριν από     λίγα χρόνια τους διέκρινε η χαρά και η ζωντάνια σήμερα βλέπεις στα πρόσωπα τους την πίκρα την απογοήτευση και την τραγικότητα. Δεν γελάνε πια στο μυαλό τους κυκλοφορούν μαύρες σκέψεις . Ξέρουν ότι οι ...

Αντάρτικο

(Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010 10:12 πμ) Δεν θα ασχοληθώ με το πώς φτάσαμε εδώ ,απλά τα θέλαμε και τα πάθαμε .Αλλά θα αναρωτηθώ τώρα τι κάνουμε ? Κάποιος κάποτε αναφερόμενος στην σοβιετική ένωση τη αποκάλεσε αυτοκρατορία του κακού. Σήμερα πια ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που έχουν  σπείρει την βία και τον πανικό σε όλον τον πλανήτη.  Τώρα χρειάζεται αγώνας χωρίς έλεος απέναντι σε αυτούς που έφεραν την πατρίδα μας σε αυτή την κατάσταση  Δεν ξέρω ποιοι είναι, ξέρω μόνο οι το έκαναν για το χρήμα αδιαφορώντας για το τι θα προκαλέσουν στους ανθρώπους της πατρίδος μας. Από δω και σο εξής χρειάζεται αντάρτικο κάτι που οι Έλληνες το ξέρουν πολύ καλά  .Το αντάρτικο είναι η μορφή αγώνος που διεξάγει ένας λαός απέναντι σε έναν όλον λαό πολύ ισχυρότερο του.  Αντάρτικο από παντού, να μην ξέρουν από πού τους άρχετε . Όλοι μαζί αριστεροί και δεξιοί ,άντρες και γυναίκας . Πρέπει όλοι όμως να είμαστε ενωμένοι και να αφήσουμε στην άκρη τους εγωισμούς και τι...