Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αφιερωμένο στην 3η Σεπτέμβρη .

(Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012 7:15 μμ)

Κι από το στόμα την μπουκιά 
πάνω στην ώρα τη γλυκιά 
του την επαίρνουνε κι αυτή.
Χαρά στους που 'ναι οι δυνατοί.
Γι' αυτούς δεν έχει χόρταση.
Τέτοιες μέρες πριν από 38 χρόνια ο Αντρέας Παπανδρέου ανακοίνωνε στους δημοσιογράφους την διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη , το μανιφέστο με το οποίο ιδρύθηκε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα που αργότερα έγινε γνωστό ως ΠΑΣΟΚ .
Φτώχεια ,δυστυχία ,και διεθνής εξευτελισμός  είναι α χαρακτηριστικά της σημερινής ελληνικής κοινωνίας .
Φτωχοί όμως ήταν και οι πατεράδες μας , οι παππούδες μας αλλά δεν ήταν δυστυχισμένοι ούτε η χώρα μας είχε συρθεί στον απόλυτο εξευτελισμό . Οι άνθρωποι ήταν μεν φτωχοί αλλά είχαν την σειρά τους . Είχαν το σπίτι τους φρόντιζαν την οικογένεια τους με αυτά που είχαν και ζούσαν όπως μπορούσαν .
Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά , οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν , καθημερινά κλείνουν επιχειρήσεις, η ανεργία έχει ανέβει κατακόρυφα, η  πείνα , η δυστυχία και η μιζέρια μαστίζουν τον κόσμο . Οι νέοι δεν ξέρουν τι να κάνουν και φεύγουν στο εξωτερικό ,οι αυτοκτονίες  αυξάνονται διότι παρουσιάζονται σαν την μόνη λύση στους απελπισμένους πολίτες  . Η εγκληματικότητα έχει φτάσει στα ύψη .Η χώρα βρίσκεται σε τέτοια οικονομική κατάσταση και δείχνει λες και βγήκε από πόλεμο .
Η κοινωνία μας έχει υποστεί τον χειρότερο ξεπεσμό από την απελευθέρωση της και έπειτα . Και δυστυχώς όλα τα παραπάνω μας οδήγησαν στα  αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών ,αλλά έδειξαν και την ποιότητα της δημοκρατίας    στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία .
Η είσοδος στην βουλή της χρυσής αυγής με το κοινωνικοπολιτικό επίπεδο που διακρίνουν τα μέλη της μας δείχνουν δυστυχώς το κενό της δημοκρατίας που δημιούργησαν τα «μεγάλα» κόμματα τις τελευταίες δεκαετίες .
Το επεισόδιο μάλιστα ανάμεσα στον Κασιδιάρη και στην Λιάνα Κανέλλη                  έδειξε την ποιότητα της δημοκρατίας που πρόκειται να έχουμε στην χώρα μας απ εδώ και στο εξής .
Με την Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται και δεν θέλω να ασχοληθώ στην παρούσα ανάρτηση διότι ανέκαθεν ήταν το κόμμα  που εξέφραζε τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας και εμένα προσωπικά δεν με αγγίζει  .
Θα ασχοληθώ όμως με τα μέλη της κλαδικής του ΠΑΣΟΚ τα μέλη της περίφημης αλλαγής που πήγε περίπατο ,για την γενιά του τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα και που πράγματι τα πήραν όλα ,δεν άφησαν ούτε δεκάρα στα κρατικά ταμεία  , για τα κοινωνικά σκουπίδια , για  τους «σοσιαλιστές» που πιστεύω ότι είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας .
Και θα αναφερθώ στα χρόνια που η κλαδική του ΠΑΣΟΚ ήταν παντοδύναμη . Την εποχή που σε κάθε χωριό, σε κάθε συνδικάτο, σε κάθε υπουργείο σε κάθε σύλλογο κλπ η κλαδική είχε τον πρώτο και τελευταίο λόγο . Τότε που τα μέλη της -κοτζαμπάσηδες  ήταν πανίσχυρα. Άνθρωποι χωρίς την παραμικρή σοσιαλιστική και κοινωνική ευαισθησία εφήρμοσαν την πρώτη μορφή κομματικού φασισμού της μεταπολίτευσης . Αυτοί οι άνθρωποι που επιλέγηκαν να εφαρμόσουν τον σοσιαλισμό δεν είχαν ιδέα τι είναι σοσιαλισμός ,δεν είχαν ιδέα τι σημαίνει δημοκρατία και ακόμη περισσότερο δεν είχαν ιδέα τι σημαίνει κοινωνική πολιτική .
Ταύτισαν την κοινωνική πολιτική του ΠΑΣΟΚ  τους με το συμφέρον της τσέπης τους . Αναφέρομαι σε αυτούς που διόριζαν όποιον ήθελαν και με οποιοδήποτε κριτήριο βόλευε του ίδιους  .
Ξεκίνησαν να διορίζουν στο δημόσιο ανθρώπους του στενού οικογενειακού τους περιβάλλοντος σύζυγο ,παιδία, ανίψια , συγγενείς  κλπ . Αργότερα αφού διόρισαν όλους τους γνωστούς τους άρχισαν να διορίζουν και τους γνωστούς των αντιπάλων τους ( ήταν και πονηροί ) άλλωστε γιατί να μην το κάνουν αφού όλα γίνονταν για το προσωπικό συμφέρον .
Και έτσι βλέπαμε μεγαλοεπιχειρηματίες , μεγαλοαγρότες κλπ να είναι και στις δουλειές  τους αφεντικά αλλά να είναι παράλληλα και δημόσιοι υπάλληλοι αυτοί ή οι σύζυγοι τους .
Το αποτέλεσμα ήταν ενώ το δημόσιο θεωρητικά ήταν υπερπλήρες στην πραγματικότητα δεν υπήρχαν υπάλληλοι για να δουλέψουν .
Όμως την ίδια εποχή που οι παραπάνω προνομιούχοι πλούσιοι Έλληνες γίνονταν πλουσιότεροι οι υπόλοιποι Έλληνες όχι μόνο γίνονταν φτωχότεροι αλλά λιμοκτονούσανε κανονικότατα.  Οι κοινωνικές ομάδες που θα έπρεπε να βοηθηθούν από την "σοσιαλισμό" εγκαταλειφτήκαν στην τύχη τους . Φτωχοί αγρότες ,εργάτες πολύτεκνες οικογένειες έμειναν στο έλεος της κλαδικής .
Τα κονδύλια που προορίζονταν για την ανάπτυξη της χώρας κατέληξαν βίλες , σπίτια , ακριβά αυτοκίνητα ,ταξίδια ,διακοπές κλπ
Γιαυτο ας μην αναρωτιόμαστε πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και ποιοι είναι οι υπεύθυνοι . Ο περισσότεροι «πολιτικοί» ανέκαθεν ήταν διεφθαρμένοι και πάντα έκλεβαν αλλά για πρώτη φορά η διαφθορά έφτασε και στον τελευταίο ιστό της κοινωνίας μας . Δεν υπήρχε καμία εμπορική πράξη που να μην συνοδεύονταν απ την διαφθορά επειδή έτσι έφτιαξαν την κοινωνία μας τα μέλη της κλαδικής .
Υ/Γ Η παραπάνω ανάρτηση αφορά τους  «σοσιαλιστές» και όχι τους σοσιαλιστές . Οι τελευταίοι έφυγαν γρήγορα μόλις είδαν που οδηγείται ο αγώνας τους . Σήμερα κάπου κάθονται αηδιασμένοι και αμέτοχοι από τα πολιτικά  δρώμενα . Η ανάρτηση αφορά τους «σοσιαλιστές» της τσέπης αυτούς που φτιάχτηκαν επί ΠΑΣΟΚ ,αυτούς που βόλεψαν τα μέλη της οικογενείας τους στο δημόσιο ,τους συγγενείς τους φίλους τους και φυσικά τους αντίπαλους τους και αυτούς που πούλησαν τον αγώνα των σοσιαλιστών για την δικιά τους τσέπη . Αυτοί είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας μας και είναι δίπλα μας , είναι οι άνθρωποι της  διπλανής μας πόρτας , τους ξέρουμε και τους ξεχωρίζουμε από τα επιτεύγματα τους την εποχή της παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ . Άνθρωποι άξεστοι, κοινωνικά αμόρφωτοι η μάλλον κοινωνικά σκουπίδια που το μόνο που έχει αλλάξει στην συνείδηση τους είναι ο τρόπος στο να κλέβουν  από το στόμα την μπουκιά του λαού όπως λέει και ο ποιητής παραπάνω .

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...