(Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010 11:55 μμ)
Θυμάμαι πριν από τριάντα χρόνια περίπου προσπαθούσαμε να μαντέψουμε πως θα είναι το μέλλον της δημοκρατίας. Όλοι ήμασταν σίγουροι ότι μας περιμένουν πολύ καλύτερες ημέρες ,ότι ο κόσμος θα είναι πιο ανθρώπινος και πιο ζεστός.
Σήμερα πια τριάντα χρόνια αργότερα που η μεταδημοκρατία έχει μπει για τα καλά στην ζωή μας τίποτα δεν είναι έτσι όπως ελπίζαμε και δυστυχώς πια για όλους μας η δημοκρατία έχει πεθάνει εδώ και πολύ καιρό παίρνοντας μαζί της στον τάφο και τον καπιταλισμό . Σήμερα πια η μετάδημοκρατία έχει καβαλήσει το άρμα του αδηφάγου παγκόσμιου οικονομικού φασισμού μετατρέποντας τον πλανήτη σε μια παγκόσμια οικονομική δικτατορία. Έτσι μερικές χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο καταδυναστεύουν και εκμεταλλεύονται τα υπόλοιπα δισεκατομμύρια των ανθρώπων. Άνθρωποι απαίδευτοι οδηγούμενοι μόνο από το πάθος του κέρδους προσπαθούν να μετατρέψουν τους συνανθρώπους τους σε δούλους κάτι που γινόταν και πριν από αιώνες . Σήμερα πια η δουλεία έχει απλά αλλάξει μορφή αλλά όχι έννοια.
Δυστυχώς αυτό το παγκόσμιο φασιστικό σύστημα δεν έχει καμία σχέση με τον καπιταλισμό που γνώρισαν έζησαν και αγάπησαν πολλοί συμπολίτες μας.
Η ειρωνεία όμως είναι ότι αυτή η παγκόσμια φασιστική οικονομική νέα τάξη πραγμάτων στηρίζεται στους ψήφους των πολιτών που πρόσκεινται στα συντηρητικά κόμματα. Οι ψηφοφόροι τα δεξιάς συνεχίζουν να ψηφίζουν την παράταξη τους είτε κατά συνείδηση είτε κατά αφέλεια μη γνωρίζοντας την παραπάνω πραγματικότητα .
Κάποιοι μεγαλοκαρχαρίες πέραν του Ατλαντικού με κάποιους συμμάχους στην γηραιά ήπειρο έχουν φέρει στα μέτρα τους την παγκόσμια οικονομική σκακιέρα εδώ και πολλά χρόνια. Η τελευταία «οικονομική κρίση» μας έχει δήξει τους σκοπούς τους.
Σε μερικά χρόνια και όταν «τελειώσει» η οικονομική κρίση δεν θα υπάρχουν πια οι τρεις κοινωνικές τάξεις που ξέραμε έως σήμερα . Θα υπάρχουν οι πολύ πλούσιοι που θα έχουν αμύθητο πλούτο, ιδιωτική παιδεία και ιατρική περίθαλψη και οι πολύ φτωχοί ,οι όποιοι δεν θα έχουν τίποτα και θα είναι σκλάβοι των άλλων. Η νέα τάξη πραγμάτων δεν γνωρίζει θρησκείες ,φίλους ,έθνη, κράτη ,συμμάχους , αριστερούς και δεξιούς. Για αυτούς ο μόνος φίλος και θεός είναι το χρήμα που πρόκειται να μαζέψουν εις βάρος των πολιτών όλου του κόσμου. Δεν τους ενδιαφέρει αν στην Ελλάδα ,στην Τουρκία, ή στο Καμερούν ο άλφα, ή ο βήτα είναι δεξιός, η αριστερός ,οι πολιτικές πεποιθήσεις των πολιτών, των παρατάξεων και οι κυβερνήσεις των κρατών για αυτούς δεν λένε τίποτα τους ενδιαφέρει το χρήμα που διαθέτει ο καθένας από αυτούς και είναι θέμα χρόνου πια πότε έρθει η σειρά τους να τους ρουφήξουν τον ιδρώτα της ζωής τους..
Αυτά και όχι μόνο πρέπει να το αντιληφτούν οι ψηφοφόροι της συντηρητικής παράταξης , οι οποίοι τόσα χρόνια αγάπησαν αγωνίστηκαν και αγωνίζονται ακόμη για την παράταξη τους , μια παράταξη η οποία εκ των πραγμάτων πια δεν υπάρχει.
Γενικά ο καπιταλισμός όσο υπήρχε , έδωσε στον κόσμο ότι είχε να δώσει. Και τι έδωσε; Πολέμους, διαφθορά, καταστροφή του πλανήτη κλπ κλπ κλπ. Προσωπικά δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος σήμερα που να πιστεύει ότι θα δει καλύτερες ημέρες από τον «καπιταλισμό» , εκτός από καμιά εκατοστή μεγαλοκαρχαρίες οι οποίοι σαν αδηφάγα τέρατα πλουτίζουν σε βάρος όλων των άλλων καπιταλιστών και μη. Το καλό για την νέα τάξη πραγμάτων είναι ότι ο κόσμος δεν έχει συνειδητοποίηση την παραπάνω πραγματικότητα και την στηρίζουν ψηφίζοντας τους είτε κατά παράδοση είτε κατά αφέλεια.
Οι μόνοι αντίπαλοι μέχρι τώρα της νέας τάξης πραγμάτων είναι τα κόμματα της αριστεράς ανά τον κόσμο. Είναι γεγονός ότι οι αριστεροί αγωνίζονται μόνοι τους και λυσσαλέα απέναντι σε ένα παγκόσμιο οικονομικό αδηφάγο τέρας.
Αλλά το βασικότερο πρόβλημα όλων των αριστερών σχημάτων είναι η εσωστρέφεια. Έχουν μείνει στην δεκαετία του ογδόντα ,δεν έχουν ανανεώσει τις απόψεις τους για τον κόσμο και τον τρόπο αντιμετώπισης των κοινωνικών προβλημάτων σε αντίθεση με την νέα τάξη πραγμάτων η οποία μέρα με την ημέρα αλλάζει και την τακτική της.
Έτσι η μόνη λύση για την σωτηρία της κοινωνίας μας και του κόσμου γενικότερα είναι οι μικροί και ανεξάρτητοι συνδυασμοί.
Αυτοί οι συνδυασμοί που ξεπετάγονται σαν μανιτάρια τα τελευταία χρόνια. Οι νέοι συνδυασμοί αποτελούνται από νέους ανθρώπους με όνειρα και φιλοδοξίες για τον άνθρωπο και την κοινωνία και το περιβάλλον.
Αυτοί οι νέοι άνθρωποι έχουν καταλάβει ότι η κοινωνία μας είναι άμεσα εξαρτώμενη από την φύση , έχουν καταλάβει ότι το χρήμα δεν είναι το παν , έχουν καταλάβει ότι όχι μόνο ο άνθρωπος αλλά και τα ζώα δεν γεννήθηκαν να είναι σκλάβοι κανενός , έχουν καταλάβει ότι η ελευθερία και οι ανεξαρτησία δεν έχει καμία σχέση με την μέχρι τώρα ανθρώπινη νοοτροπία.
Ανακεφαλαιώνοντας θα ήθελα να επισημάνω πως ψηφίζοντας την δεξιά με τον ψήφο μας στέλνουμε την πατρίδα μας στο στόμα του αδηφάγου τέρατος που λέγεται νέα τάξη πραγμάτων . Ψηφίζοντας τα κόμματα της αριστεράς σίγουρα πολεμάμε για το καλό της πατρίδος μας στέλνοντας ένα μήνυμα στα δυο μεγάλα κόμματα τα οποία τόσα χρόνια αδιαφορούσαν για τον άνθρωπο και την κοινωνία ότι ο δικομματισμός έχει τελειώσει αλλά και στην νέα τάξη πραγμάτων ότι δεν είμαστε πια εύκολοι αντίπαλοι. Δεν είναι η καλύτερη λύση για τον τόπο μας διότι και τα κόμματα της αριστεράς δεν έχουν δυνατότητα ελιγμών απέναντι στα κοινωνικά προβλήματα που όλο και μεγαλώνουν.
Η μόνη λύση πια είναι οι μικροί ανεξάρτητοι συνδυασμοί που τα μέλη τους διακατέχονται από όνειρα ,φιλοδοξίες και αγάπη τον τόπο τους.
Σήμερα πια τριάντα χρόνια αργότερα που η μεταδημοκρατία έχει μπει για τα καλά στην ζωή μας τίποτα δεν είναι έτσι όπως ελπίζαμε και δυστυχώς πια για όλους μας η δημοκρατία έχει πεθάνει εδώ και πολύ καιρό παίρνοντας μαζί της στον τάφο και τον καπιταλισμό . Σήμερα πια η μετάδημοκρατία έχει καβαλήσει το άρμα του αδηφάγου παγκόσμιου οικονομικού φασισμού μετατρέποντας τον πλανήτη σε μια παγκόσμια οικονομική δικτατορία. Έτσι μερικές χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο καταδυναστεύουν και εκμεταλλεύονται τα υπόλοιπα δισεκατομμύρια των ανθρώπων. Άνθρωποι απαίδευτοι οδηγούμενοι μόνο από το πάθος του κέρδους προσπαθούν να μετατρέψουν τους συνανθρώπους τους σε δούλους κάτι που γινόταν και πριν από αιώνες . Σήμερα πια η δουλεία έχει απλά αλλάξει μορφή αλλά όχι έννοια.
Δυστυχώς αυτό το παγκόσμιο φασιστικό σύστημα δεν έχει καμία σχέση με τον καπιταλισμό που γνώρισαν έζησαν και αγάπησαν πολλοί συμπολίτες μας.
Η ειρωνεία όμως είναι ότι αυτή η παγκόσμια φασιστική οικονομική νέα τάξη πραγμάτων στηρίζεται στους ψήφους των πολιτών που πρόσκεινται στα συντηρητικά κόμματα. Οι ψηφοφόροι τα δεξιάς συνεχίζουν να ψηφίζουν την παράταξη τους είτε κατά συνείδηση είτε κατά αφέλεια μη γνωρίζοντας την παραπάνω πραγματικότητα .
Κάποιοι μεγαλοκαρχαρίες πέραν του Ατλαντικού με κάποιους συμμάχους στην γηραιά ήπειρο έχουν φέρει στα μέτρα τους την παγκόσμια οικονομική σκακιέρα εδώ και πολλά χρόνια. Η τελευταία «οικονομική κρίση» μας έχει δήξει τους σκοπούς τους.
Σε μερικά χρόνια και όταν «τελειώσει» η οικονομική κρίση δεν θα υπάρχουν πια οι τρεις κοινωνικές τάξεις που ξέραμε έως σήμερα . Θα υπάρχουν οι πολύ πλούσιοι που θα έχουν αμύθητο πλούτο, ιδιωτική παιδεία και ιατρική περίθαλψη και οι πολύ φτωχοί ,οι όποιοι δεν θα έχουν τίποτα και θα είναι σκλάβοι των άλλων. Η νέα τάξη πραγμάτων δεν γνωρίζει θρησκείες ,φίλους ,έθνη, κράτη ,συμμάχους , αριστερούς και δεξιούς. Για αυτούς ο μόνος φίλος και θεός είναι το χρήμα που πρόκειται να μαζέψουν εις βάρος των πολιτών όλου του κόσμου. Δεν τους ενδιαφέρει αν στην Ελλάδα ,στην Τουρκία, ή στο Καμερούν ο άλφα, ή ο βήτα είναι δεξιός, η αριστερός ,οι πολιτικές πεποιθήσεις των πολιτών, των παρατάξεων και οι κυβερνήσεις των κρατών για αυτούς δεν λένε τίποτα τους ενδιαφέρει το χρήμα που διαθέτει ο καθένας από αυτούς και είναι θέμα χρόνου πια πότε έρθει η σειρά τους να τους ρουφήξουν τον ιδρώτα της ζωής τους..
Αυτά και όχι μόνο πρέπει να το αντιληφτούν οι ψηφοφόροι της συντηρητικής παράταξης , οι οποίοι τόσα χρόνια αγάπησαν αγωνίστηκαν και αγωνίζονται ακόμη για την παράταξη τους , μια παράταξη η οποία εκ των πραγμάτων πια δεν υπάρχει.
Γενικά ο καπιταλισμός όσο υπήρχε , έδωσε στον κόσμο ότι είχε να δώσει. Και τι έδωσε; Πολέμους, διαφθορά, καταστροφή του πλανήτη κλπ κλπ κλπ. Προσωπικά δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος σήμερα που να πιστεύει ότι θα δει καλύτερες ημέρες από τον «καπιταλισμό» , εκτός από καμιά εκατοστή μεγαλοκαρχαρίες οι οποίοι σαν αδηφάγα τέρατα πλουτίζουν σε βάρος όλων των άλλων καπιταλιστών και μη. Το καλό για την νέα τάξη πραγμάτων είναι ότι ο κόσμος δεν έχει συνειδητοποίηση την παραπάνω πραγματικότητα και την στηρίζουν ψηφίζοντας τους είτε κατά παράδοση είτε κατά αφέλεια.
Οι μόνοι αντίπαλοι μέχρι τώρα της νέας τάξης πραγμάτων είναι τα κόμματα της αριστεράς ανά τον κόσμο. Είναι γεγονός ότι οι αριστεροί αγωνίζονται μόνοι τους και λυσσαλέα απέναντι σε ένα παγκόσμιο οικονομικό αδηφάγο τέρας.
Αλλά το βασικότερο πρόβλημα όλων των αριστερών σχημάτων είναι η εσωστρέφεια. Έχουν μείνει στην δεκαετία του ογδόντα ,δεν έχουν ανανεώσει τις απόψεις τους για τον κόσμο και τον τρόπο αντιμετώπισης των κοινωνικών προβλημάτων σε αντίθεση με την νέα τάξη πραγμάτων η οποία μέρα με την ημέρα αλλάζει και την τακτική της.
Έτσι η μόνη λύση για την σωτηρία της κοινωνίας μας και του κόσμου γενικότερα είναι οι μικροί και ανεξάρτητοι συνδυασμοί.
Αυτοί οι συνδυασμοί που ξεπετάγονται σαν μανιτάρια τα τελευταία χρόνια. Οι νέοι συνδυασμοί αποτελούνται από νέους ανθρώπους με όνειρα και φιλοδοξίες για τον άνθρωπο και την κοινωνία και το περιβάλλον.
Αυτοί οι νέοι άνθρωποι έχουν καταλάβει ότι η κοινωνία μας είναι άμεσα εξαρτώμενη από την φύση , έχουν καταλάβει ότι το χρήμα δεν είναι το παν , έχουν καταλάβει ότι όχι μόνο ο άνθρωπος αλλά και τα ζώα δεν γεννήθηκαν να είναι σκλάβοι κανενός , έχουν καταλάβει ότι η ελευθερία και οι ανεξαρτησία δεν έχει καμία σχέση με την μέχρι τώρα ανθρώπινη νοοτροπία.
Ανακεφαλαιώνοντας θα ήθελα να επισημάνω πως ψηφίζοντας την δεξιά με τον ψήφο μας στέλνουμε την πατρίδα μας στο στόμα του αδηφάγου τέρατος που λέγεται νέα τάξη πραγμάτων . Ψηφίζοντας τα κόμματα της αριστεράς σίγουρα πολεμάμε για το καλό της πατρίδος μας στέλνοντας ένα μήνυμα στα δυο μεγάλα κόμματα τα οποία τόσα χρόνια αδιαφορούσαν για τον άνθρωπο και την κοινωνία ότι ο δικομματισμός έχει τελειώσει αλλά και στην νέα τάξη πραγμάτων ότι δεν είμαστε πια εύκολοι αντίπαλοι. Δεν είναι η καλύτερη λύση για τον τόπο μας διότι και τα κόμματα της αριστεράς δεν έχουν δυνατότητα ελιγμών απέναντι στα κοινωνικά προβλήματα που όλο και μεγαλώνουν.
Η μόνη λύση πια είναι οι μικροί ανεξάρτητοι συνδυασμοί που τα μέλη τους διακατέχονται από όνειρα ,φιλοδοξίες και αγάπη τον τόπο τους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου