Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η μεταδημοκρατία είναι εδώ

Θυμάμαι πριν από τριάντα χρόνια περίπου προσπαθούσαμε να μαντέψουμε πως θα είναι το μέλλον της δημοκρατίας. Όλοι ήμασταν σίγουροι ότι μας περιμένουν πολύ  καλύτερες ημέρες ότι ο κόσμος θα είναι πιο ανθρώπινος και πιο ζεστός.
Σήμερα πια τριάντα χρόνια αργότερα που η μεταδημοκρατία έχει μπει για τα καλά στην ζωή μας τίποτα δεν είναι έτσι όπως ελπίζαμε. Δυστυχώς η μετάδημοκρατία  έχει καβαλήσει το άρμα του αδηφάγου καπιταλισμού και μαζί με την νεα ταξη πραγματων έχει μετατραψεί τον πλανητη  σε μια παγκόσμια οικονομική δικτατορία.
Κάποιοι περαν του Ατλαντικού με κάποιους συμμάχους στην γηραιά ήπειρο έχουν ετοιμάσει την παγκόσμια σκακιέρα εδώ και πολλά χρόνια. Η τελευταία «οικονομική κρίση» ήδη μας έχει δήξει τους σκοπούς τους.
Σε μερικά χρόνια και όταν «τελειώσει» η οικονομική κρίση δεν θα υπάρχουν πια οι τρεις κοινωνικές  τάξεις που ξέραμε έως σήμερα . Θα υπάρχουν οι πολύ πλούσιοι που θα έχουν ιδιωτική παιδεία και ιατρική περίθαλψη και οι πολύ φτωχοί οι όποιοι δεν θα έχουν τίποτα και θα είναι σκλάβοι των άλλων.
 Αυτά και όχι μόνο  πρέπει να το αντιληφτούν  αντιληφτούν  οι ψηφοφόροι της δεξιάς διότι μέσω αυτών η νέα τάξη πραγμάτων επιβάλει τα σχέδια της, πρέπει επίσης  να αντιληφτούν ότι η παράταξη τους ήδη αντιμετωπίζει πρόβλημα ύπαρξης και όχι μόνο.
Γενικά ο καπιταλισμός  έδωσε στον κόσμο ότι είχε να δώσει. Και τι έδωσε; Πολέμους, διαφθορά, καταστροφή του πλανήτη κλπ κλπ κλπ. Προσωπικά δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος σήμερα που να πιστεύει ότι θα δει καλύτερες  από ημέρες από τον καπιταλισμό , εκτός από καμιά εκατοστή μεγαλοκαρχαρίες οι οποίοι σαν αδηφάγα τέρατα πλουτίζουν σε βάρος όλων των άλλων καπιταλιστών και μη. Το καλό για τον καπιταλισμό είναι ότι ο κόσμος δεν έχει συνειδητοποίηση την παραπάνω πραγματικότητα και τον ψηφίζουν κατά παράδοση και κατά αφέλεια. 
Πιστεύω ότι τα κόμματα της αριστεράς πρέπει να κάνουν κατανοητό στον κόσμο ότι ο σημερινός καπιταλισμός δεν έχει να δώσει τίποτα άλλο πια παρά μόνο πείνα και δυστυχία διαφθορά.
Και όσο πιο γρήγορα απαλλαγούμε από αυτόν τόσο καλυτέρα θα είναι για όλους μας.
Και μην βιαστούν κάποιοι να μου βάλουν κομματικές ταμπέλες . Είμαι ένας ελεύθερα σκεφτόμενος πολίτης που δεν αντέχω άλλο αυτήν την καταπίεση όπως δεν αντέχω άλλοι να καθοδηγούν το μέλλον μου και την συνείδηση μου..

(Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010 9:10 πμ)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...