Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η εποχή του μεγάλου θερισμού

(Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012 3:03 μμ)

Πολλοί πιστεύουν ότι η κρίση που διανύουμε είναι καθαρά οικονομική.
 Όμως αν κοιτάξουμε   μέσα μας θα δούμε ότι η κρίση είναι μόνο ηθική και υπεύθυνοι είμαστε όλοι μας  . Καθένας θα πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του να δει ποιος ήταν και ποιος έγινε την εποχή των χοντρών αγελάδων . Ποιοι κράτησαν και ποιοι αλλοίωσαν τον χαρακτήρα τους . Ποιοι παρασυρθήκαν από τις σειρήνες και ποιοι οικιοθελώς  έβαλαν κερί στα αυτιά τους ακούγοντας την φωνή της συνείδησης τους .
Και  σήμερα στην εποχή του μεγάλου θερισμού περιμένουνε να θερίσουμε και να καρπωθούμε ότι σπείραμε . Αν φτάσαμε εδώ που φτάσαμε όλα εξαρτήθηκαν από  στους ηθικούς κανόνες ,την παιδεία και την δύναμη της θέλησης  που είχαμε αποκτήσει σαν έθνος  για να παλέψουμε την διαφθορά που κάποιοι τόσο έντεχνα  μας έσπειραν . Να κοιτάξουμε γύρω μας να δούμε ποιες φιλίες ,ποιοι έρωτες και ποια αγαθά μας απέμειναν από την εποχή της μεγάλης δοκιμασία .
Τι απέμεινε λοιπών ; Πολλά έμειναν. Τώρα που ξεβρομίζει η κοινωνία φαίνονται οι φιλίες  , οι έρωτες ,οι επαφές και οι ηθικές αξίες . Σήμερα την εποχή του μεγάλου ηθικού θερισμού χωρίζει πια το σιτάρι από την βρώμη ,και  ξέρουμε ποιοι είναι οι φίλοι και ποιοι μας αγάπησαν και ποιοι συνεχίζουν να  μας  αγαπάνε πραγματικά και όχι μόνο πανω απ όλα ξερουμε ποιοι ειμαστε εμεις ,μαθαμε τις δυναμεις μας και τις αντοχες μας . Επίσης τα χρόνια της μεγάλης δοκιμασίας είδαμε τι καπνό φουμάρει ο κάθε συνάνθρωπος μας και ξέρουμε πώς να πράξουμε στο μέλλον  .
Σήμερα πια που τα χρονια της δοκιμασιας  πέρασαν πρέπει να μας γίνουν μάθημα για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στον νέο κόσμο που έρχεται . 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...