Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Ρομά σαν σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα.

(Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011 4:19 μμ)



Ο τρόπος ζωής των τσιγγάνων αποτελεί  αποτέλεσμα κανόνων επιβίωσης  μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδος συνάνθρωπων μας . Η κοινωνία των τσιγγάνων αιώνες ακολουθούσε τον τρόπο ζωής μας και εγκλιματίζονταν σύμφωνα με τις  αλλαγές της δικής μας κοινωνίας . Ζούσαν δίπλα μας και ήταν απόλυτα εξαρτημένοι και εναρμονισμένοι με μας χωρίς να μας ενοχλούν ιδιαίτερα . Μπορώ να πω ότι τις περισσότερες φορές εμείς τους παρενοχλούσαμε λόγω της ιδιαιτερότητας του τρόπου ζωής τους παρά αυτοί εμάς . Παλιότερα μάλιστα όταν το βιοτικό μας επίπεδο ήταν χαμηλότερο οι σχέσεις μας ήταν πολύ καλύτερες . Θυμάμαι ότι και κουμπαριές γίνονταν ανάμεσα σε αυτούς και σε μας.
Αυτοί οι άνθρωποι που εμείς του αποκαλούμε γύφτους τσιγγάνους κλπ είναι κομμάτι της κοινωνίας μας  και του πολιτισμού μας . Η κοινωνία μας, τους δημιούργησε ,εμείς τους υποχρεώσαμε να ζουν έτσι όπως ζουν με την αποξενωτική συμπεριφορά μας και η ίδια η κοινωνία μας μέχρι σήμερα συντηρούσε τον τρόπο ζωής τους διότι τους χρειάζονταν έτσι όπως ήταν.
  Και τους χρειαζόμαστε ακόμη , είτε για τις μικροδουλειές μας , είτε για να ικανοποιούμε τις βαθύτερες υπαρξιακές μας ανησυχίες.. Θέλουμε να τους βλέπουμε σε αυτή την άθλια κατάσταση για να λέμε: να είναι κάποιοι χειρότεροι από εμάς . Ότι και να πάθουμε θα υπάρχει πάντα κάποιος σε χειρότερη κοινωνική θέση από εμάς ..
Και ξαφνικά τα πράγματα άλλαξαν για όλους,  για μας αλλά και για τους τσιγγάνους Ξαφνικά συνειδητοποιούμε ότι η κοινωνία μας πια δεν τους χρειάζεται σαν διαφορετικό κοινωνικό σύνολο και ο τρόπος ζωής τους πια αποτελεί μίασμα . Τώρα ξαφνικά βλέπουμε ότι οι συνθήκες διαβίωσης των  τσιγγάνων του Ξεριά αποτελεί ντροπή για μας  .
Αναρωτιέμαι τόσα χρόνια δεν ξέραμε πως ζούσαν οι συνάνθρωποι μας; Δεν βλέπαμε τον Ξεριά, δεν βλέπαμε τους τσιγγάνους να κυκλοφορούν δίπλα μας ; Τι άλλαξε έτσι ξαφνικά που έκανε κάποιους από εμάς να εξοργιστούν.
Η αφορμή αυτής της αλλαγής είναι η απόφαση της  πολιτείας να δώσει τέλος  στον τριτοκοσμικό τρόπο ζωής των τσιγγάνων ενσωματώνοντας τους  στην ελληνική κοινωνία μέσω της παιδείας. Κάποιοι φοβήθηκαν κάποιοι που «αγαπούσαν» τον γύφτο αρκεί να είναι μακριά από τα παιδιά του .
Εκεί είναι το πρόβλημα και η αλήθεια . Όλα τα άλλα είναι απλές δικαιολογίες .
Είναι αλήθεια όμως ότι ο τρόπος ζωής των τσιγγάνων είναι ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα και πιστεύω ότι έτσι πρέπει να το βλέπουμε όλοι μας .
Είναι ένα πρόβλημα που μας το έδωσαν οι πατεράδες μας άλυτο, έχουμε υποχρέωση απέναντι στα παιδιά μας να τους παραδώσουμε το πρόβλημα των τσιγγάνων λυμένο. Είναι δικό μας πρόβλημα ,  τα παιδιά μας έχουν άλλα δικά τους προβλήματα να αντιμετωπίσουν.  
Σήμερα πια η κοινωνία μας άλλαξε πιεσμένη από τις διεθνείς οικονομικές συγκυρίες. Η χώρα μας έχει καταδικαστεί δυο φορές για τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης των τσιγγάνων και πάει για τρίτη .
Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι εύκολα Αυτοί οι άνθρωποι έχουν εγκλιματιστεί σε έναν τρόπο ζωής που τον κληρονομήσαν από τους γονείς τους και σκέπτονται να τον μεταδώσουν στα παιδιά τους . Δεν θέλουν να αλλάξουν την ζωής διότι τα βιώματα τους , η κουλτούρα τους,  οι αναμνήσεις τους και τα όνειρα τους είναι στον καταυλισμό . Είναι πολύ δύσκολο να έρθουν να ζήσουν διπλά μας ,κάθε ημέρα νοιώθουν το μίσος μας και την απέχθεια μας απέναντι τους και λογικό είναι να έχουν τις επιφυλάξεις τους .
Είδαμε  να φτάνει στα σχολεία ένα  οργανωμένο πανεπιστημιακό πρόγραμμα που προσπαθεί επιτέλους να ενσωματώσει τα τσιγγανάκια στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας . Για την οργάνωση και την υλοποίηση του εκπαιδευτικού προγράμματος  κάποιοι επιστήμονες εργάστηκαν για πολλούς μήνες χρησιμοποιώντας την πείρα τους και τις γνώσεις πάνω στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας.
Σαν νέο πρόγραμμα που θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά σε μια κοινωνική ομάδα η οποία δεν έχει σχέση με παιδεία , μοντέρνους κοινωνικούς κανόνες,  σύγχρονο τρόπο ζωής κλπ  λογικό είναι να έχει τις  ελλείψεις του και τα ελαττώματα του.
Η σοβαρότητα της κατάστασης όμως μας  επιβάλει την άμεση έναρξη του προγράμματος για να μπορέσει το εκπαιδευτικό σύστημα  μέχρι το Ιούνιο να εντοπίσει ,να καταγράψει και να αντιμετωπίσει τα διάφορα προβλήματα που σίγουρα θα προκύψουν ,ώστε τον Σεπτέμβριο τα σχολεία να είναι έτοιμα για την νέα σχολική χρονιά. ..
Αλλά δυστυχώς τα πράγματα πήραν την χειρότερη οδό που θα μπορούσαν να φανταστούν οι εμπνευστές του. Κάποιοι πίστεψαν ότι είναι πιο «ειδικοί» από αυτούς και πίστεψαν ότι μπορούν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους .
Μπορεί οι καθηγητές πανεπιστημίου ,ψυχολόγοι ,κοινωνιολόγοι, δάσκαλοι γιατροί ,παιδίατροι κλπ να έχουν φάει τα νιάτα τους στα θρανία και στις έδρες των αιθουσών διδασκαλίας ,μπορεί να έχουν λειώσει τα παντελόνια τους για να αποκτήσουν τις γνώσεις που απέκτησαν , αλλά ξαφνικά βρέθηκαν κάποιοι που θεωρούν τον εαυτό τους πιο ειδικό σε κοινωνικά θέματα.
Κάποιοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι κλείνοντας τα σχολεία, 
η προτρέποντας τους γονείς να μην δεχτούν τα παιδιά Ρομά στο σχολείο, διαπράττουν ένα σοβαρό κοινωνικό αδίκημα . Δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν έχουν το δικαίωμα να στερήσουν την μόρφωση από κανέναν. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι ήδη έχουν κάνει το μεγαλύτερο κακό που θα μπορούσαν να κάνουν στον τόπο τους .  Δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι η προσέλευση των παϊδιών Ρομά στα σχολεία είναι η αρχή για την λύση του σοβαροτέρου κανονικού προβλήματος του τόπου μας, αλλά τους ενδιαφέρει απλά να μην πάει το παιδί τους στο ίδιο σχολείο με τα τσιγγανάκια . Ήδη έχουν δημιουργήσει ένα πρόβλημα ανασφάλειας στην κοινωνία των Ρομά , αλλά και ανεπανόρθωτη ζημιά στην σωστή λειτουργία του προγράμματος.  Τώρα πια έπειτα από τα τελευταία γεγονότα πολύ δύσκολα τα τσιγγανόπουλα θα έρθουν στο σχολείο , μηδενίζοντας έτσι τις πιθανότητες επίλυσης του προβλήματος
Ποια είναι όμως τα βασικότερα αιτία για να φτάσουμε έως εδώ; 
Το μεγαλύτερο κομμάτι της ευθύνης για το πρόβλημα των Ρομά στην Λαμία το φέρνει ο δήμαρχος της Λαμίας.  Το βασικότερο πρόβλημα για την ενσωμάτωση των παιδιών Ρομά στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας είναι η έλλειψη στέγης από την πλευρά των τσιγγάνων.
 Ό δήμαρχος της Λαμίας πριν από κάποια χρόνια πιθανόν για να τους ξεφορτωθεί επέλεξε σαν τοποθεσία στέγασης των τσιγγάνων την Καμηλόβρυση. Αυτό ήταν το πρώτο σοβαρό λάθος και η αιτία για τις άσχημες εξελιξεις που θα ακολουθούσαν μερικά χρόνια αργότερα  . Οι τσιγγάνοι όπως προαναφέραμε είναι μια κοινωνία ανθρώπων που εξαρτάται άμεσα από εμάς . Νοιώθοντας ότι αποκόπτονται από την κοινωνία μας λογικό ήταν να μην θέλουν να πάνε ποτέ στην Καμηλόβρυση που αποφάσισε ο δήμαρχος της Λαμίας  χωρίς καν να τους ρωτήσει και χωρίς να κάνει μια στοιχειώδη έρευνα για να μάθει τις ανάγκες τους.
Αν ο δήμαρχος της Λαμίας είχε κάνει μια σωστή μελέτη για τον χώρο εγκατάστασης των τσιγγάνων ρίχνοντας  βάρος στις ανάγκες τους  , σήμερα τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Χάθηκε πολύς χρόνος και χρήμα άδικα .
Το δεύτερο και σοβαρό λάθος που ουσιαστικά άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου ήταν η αδικαιολόγητη εξαίρεση του δημοτικού σχολείου του Αφανού από τα όμορα σχολεία στα οποία σύμφωνα με το πρόγραμμα θα δέχονταν τα παιδιά των Ρομά.  Δυστυχώς από εκείνη την ήμερα όλα τα υπόλοιπα σχολεία είτε ζητούν την εξαίρεση τους είτε ζητούν την διασπορά των μαθητών σε όλη την Λαμία .
Ανακεφαλαιώνοντας θέλω να τονίσω ότι ο τρόπος ζωής των Ρομά στην Λαμία είναι το σοβαρότερο κοινωνικό πρόβλημα της περιοχής μας και έτσι πρέπει να το δούμε όλοι μας . Ο μόνος τρόπος για να επιλυθεί το πρόβλημα στο σύνολο του είναι να πάνε τα τσιγγανάκια άμεσα στο σχολείο .Το πρόγραμμα δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει το κοινωνικό πρόβλημα και όχι να πάνε απλά τα τσιγγανάκια στο σχολείο . Όσο πιο γρήγορα ξεκινήσει το πρόγραμμα τόσο πιο γρήγορα θα απαλλαγούμε από το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα που ντροπιάζει την πόλη μας . Όσους δικαιολογημένα ενοχλεί ο τρόπος ζωής των τσιγγάνων , πρέπει να καταλάβουν ότι για να σταματήσει να τους ενοχλεί πρέπει να αποδεχτούν το νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα και να επιτρέψουν στα τσιγγανάκια να πάνε στο σχολείο.
 Αν τα τσιγγανάκια είναι στο σχολείο δεν θα είναι στα φανάρια ,δεν θα ζητιανεύουν ,δεν θα κλέβουν και δεν θα δημιουργούν κάθε είδους προβλήματα. Το εκπαιδευτικό σύστημα της χωράς είναι ικανό να ανταπεξέλθει στην πρόκληση που λέγεται ενσωμάτωση των παιδιών Ρομά στην ελληνική κοινωνία. Σήμερα ίσως είναι η μοναδική ευκαιρία που έχουμε για να ενσωματώσουμε τους Ρομά στην κοινωνία μας .
Πρέπει επίσης να ξέρουμε ότι σε μερικά χρόνια για το θέμα των Τσιγγάνων είτε το θέλουμε είτε όχι θα κριθούμε από τα ίδια μας τα παιδιά . Αν ο τρόπος ζωής των τσιγγάνων συνεχίσει να υπάρχει σαν πρόβλημα , τότε τα παιδιά μας θα μας κρίνουν με τον χειρότερο τρόπο, γιατί τότε θα ξέρουν ποιοι θα είναι υπεύθυνοι , όπως επίσης θα ξέρουν και ποια είναι η ορθότερη λύση από εμάς σήμερα , αν όμως έχει πάψει να υπάρχει , οι καλύτεροι θαυμαστές μας θα είναι πάλι τα ίδια μας τα παιδιά επειδή θα ξέρουν ότι πράξαμε σωστά. .

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...