Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φιλοζωία και λογική

(Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016 2:18 μμ)

alt

Εδώ και αρκετά χρόνια στο χωριό μου διατηρώ  ένα περιβόλι που μέσα έχω κάποια οικόσιτα όπως κότες ,πάπιες ,χήνες και διάφορα κηπευτικά για τις ανάγκης του σπιτιού μου. Πριν από μερικούς μήνες εμφανίστηκε στη γειτονιά ένα αδέσποτο σκυλί. Παρότι ηταν πολύ μεγάλο και πολύ δυνατό δεν πείραζε κανένα, το αγαπούσαμε ταΐζαμε όλοι στην γειτονιά. Πολλές φορές το είδαμε να άρχετε με διάφορες κότες στο στόμα και όλοι εμείς που έχουμε ζωντανά ανησυχήσαμε Πριν από δυο με τρεις μήνες περίπου, ένα πρωινό που πήγα στο χωριό, το είδα μέσα  στο περιβόλι και δεκαπέντε κότες κείτονταν νεκρές μαζί με δυο χήνες. Δεν τις είχε φάει αλλά τις είχε πνίξει. Μπήκα μέσα το κυνήγησα και βγήκε έξω. Πήρα τηλ στην φιλοζωική Λαμίας και με παρέπεμψαν στον αρμόδιο αντιδήμαρχο. Η γραμματέας του αντιδημάρχου κράτησε τα  στοιχεία και με ενημέρωσε ότι κάποια στιγμή θα έρθουν να το πάρουν.  Έβαλα ένα μεγάλο πλέγμα στην συρόμενη πόρτα για να μην μπορεί να πηδήξει και να μπει μέσα . Παρόλη την ζημιά που μου έκανε συνέχιζα να το ταΐζω έξω από την πόρτα μου με την εντύπωση ότι οπού να είναι θα έρθουν να το πάρουν. Εν τω μεταξύ το αδέσποτο σκυλί έφερνε κάθε ημέρα πηγμένες κότες και της έτρωγε στην άκρη του χωριού.  Ο καιρός όμως περνούσε και το αρμόδιο συνεργείο του δήμου δεν έλεγε να φάνει . Κάποια στιγμή ξαναπήρα τηλ το γραφείο του αρμόδιου αντιδημάρχου και η γραμματέας μου είπε ότι υπάρχουν άλλες προτεραιότητες, αλλά κάποια στιγμή θα έρθει το συνεργείο να το μαζέψει. 
Μόλις ξεκίνησαν τα κρύα και πήγα στο περιβόλι βλέπω τον σκύλο μέσα στο περιβόλι είχε φάει δυο πάπιες και μια χήνα. Το κυνήγησα βγήκε έξω αλλά την ζημιά την είχε κάνει. Έβαλα πλέγματα και παλέτες πάνω από τον φράχτη με την ελπίδα ότι θα κρατήσω το σκύλο έξω. Ενημέρωσα ξανά τον αρμόδιο αντιδήμαρχο αλλά δεν πήρα καμία απάντηση. Την άλλη μέρα το πρωί ο σκύλος ηταν πάλι μέσα στο περιβόλι όπως και κάθε πρωί που πήγαινα εκεί. Η οργή μου είχε φτάσει στο κατακόρυφο, ότι είχα φτιάξει με τα χέρια μου για να ταΐζω τα παιδιά μου το είχε καταστρέψει. Συνολικά μου είχε πνίξει δεκαπέντε κότες , τρεις πάπιες και δυο χήνες . Εν τω μεταξύ προσπαθώντας να πιάσει τις πάπιες που πέταγαν διέλυσε τους εσωτερικούς φράχτες και καταπάτησε και κατέστρεψε ότι έβρισκε μπροστά του. Λάχανα ,μπρόκολα ,κουνουπίδια, μαρούλια ,κρεμμύδια δεν άφησε τίποτα στο πέρασμα του. 
. Όσα πλέγματα και να έβαλα, όσες παλέτες και να έβαλα, ο σκύλος κάθε πρωί ηταν μέσα στο περιβόλι. 
Αυτή την στιγμή που γραφώ τον βλέπω έξω από την πόρτα μου που κοιτάζει τις κότες που εχουν απομείνει . Σαν υπεύθυνος πολίτης σκέπτομαι ότι τάιζα κάποια ζωντανά για να ταΐσω  τα παιδιά μου, αλλά όπως έχει η κατάσταση τα παιδιά μου θα μείνουν νηστικά για να επιβιώσει ο σκύλος . Εγώ τώρα πρέπει να αποφασίσω αν με ενδιαφέρει η επιβίωση των παιδιών μου η επιβίωση του σκύλου. Το να τον φωλιάσω , να τον σκοτώσω η να πάρω ένα ξύλο η ένα σίδερο και να τον κάνω κομμάτια μου είναι πολύ εύκολο αλλά δεν θα το κάνω διότι θεωρώ τον εαυτό μου υπεύθυνο και νομοταγή πολίτη
Η οργή μου και η απελπισία μου έχει ξεπεράσει κάθε όριο, γιατί έχω φτάσει σε αδιέξοδο, αλλά παρόλα αυτά δεν θεωρώ τον σκύλο υπεύθυνο. Σκύλος ακολουθεί την φύση του και τρώει όταν πεινάει. Στην περίπτωση μου, ο νόμος προστατεύει τον σκύλο και όχι εμένα. Αν εγώ προσπαθήσω να υπερασπιστώ τον χώρο μου ,τον ιδρώτα μου και την επιβίωση των παιδιών μου, θα βρεθώ ανεπανόρθωτα εκτεθειμένος,  Υπεύθυνο για αυτή την ανεξέλεγκτη κατάσταση θεωρώ κάθε ανίκανο που έχει πάρει μια καρέκλα και γραφεί στα παλιά του τα παπούτσια τις εκλύσεις των πολιτών. Υπεύθυνο θεωρώ τον αρμόδιο αντιδήμαρχο που πάρα τις εκλύσεις μου αδιαφορεί παραδειγματικά και εγκληματικά για το πρόβλημα μου . Αδιαφορεί για τα καθήκοντα του και τις αρμοδιότητες που του έχει αναθέσει η ελληνική πολιτεία.

Μην μπορώντας να κάνω τίποτα για να σταματήσω τον σκύλο να μπαίνει μέσα στο περιβόλι μου και να καταστρέφει τα πάντα, αλλά μη μπορώντας να παραβιάσω την συνείδηση μου αποφάσισα να δέσω τον σκύλο μέσα στο περιβόλι μου. Αγόρασα ένα περιλαίμιο και ένα μακρύ σχοινί , έπιασα τον σκύλο τον έδεσα ,του έφτιαξα ένα πρόχειρο σκυλόσπιτο και τον ταΐζω και τον ποτίζω κάθε ημέρα για να μην μου καταστρέψει ότι απέμεινε αλλά και με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή ο αρμόδια υπηρεσία του δήμου έρθει και τον πάρει. 
Κύριε αντιδήμαρχε , είμαι στην Λυγαριά και σας περιμένω να εκπληρώσετε τις υποχρεώσεις σας απέναντι στην τοπική κοινωνία .   

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...