Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποιοι είμαστε ;


(Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013 12:24 πμ)

Αυτό που διέκρινε  την ελληνική κοινωνία από την μεταπολίτευση και έπειτα είναι η διαφθορά .Το ερώτημα είναι αν στην πατρίδα μας  η διαφορά δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια ή υπήρχε ανέκαθεν .Μέχρι την μεταπολίτευση  δρούσε σε υποβόσκουσα κατάσταση με δράστες και αποδέκτες άτομα με  «άκρες» και αυτούς που ήταν μέσα στα πράγματα πολιτικούς, στρατιωτικούς , κληρικούς ,δημάρχους ,νομάρχες κλπ . Ο  λαός ζούσε μέσα στα πλαίσια της ανάγκης για επιβίωση και αντίθετα με τους  παραπάνω διαπλεκομέους  ο  απλός έλληνας πολίτης ήταν άνθρωπος «μπεσαλής , φιλότιμος, καταφερτζής κλπ»  Έκανε τις ζαβολιές του και τις ψιλοκομπίνες του αλλά δεν ήταν κατά συνείδηση διεφθαρμένος .Όλες οι μπαγαποντιές του ήταν μέσα στα πλαίσια της ανάγκης για την επιβίωση . Εκείνα τα χρόνια η διαφθορά περιορίζονταν αυστηρά και μόνο στα «ψηλά καπέλα» . Οι ίδιοι άλλωστε δεν επέτρεπαν το φαγοπότι πέρα από τον κύκλο τους .
Από την μεταπολίτευση και έπειτα τα πράγματα άλλαξαν γρήγορα .Για τις ανάγκες ανοικοδόμηση της χώρας άρχισα α έρχονται μεγάλα κονδύλια από τη ευρωπαϊκή ένωση με αποτέλεσμα η διαφορά να απλωθεί σε όλο τον ιστό της ελληνικής κοινωνίας . Το θέμα είναι πως φτάσαμε εκεί . Δυστυχώς στην ελληνική κοινωνική  πραγματικότητα η διαφθορά γεννήθηκε και εδραιώθηκε μαζί  με την δημιουργία του  ελληνικού κράτους και από τότε συμπλέουν σε όλο τον ρου της  ιστορίας του . Για να γίνουμε πιο σαφείς θα πρέπει να πάμε πολύ πίσω ,στην δημιουργία του ελληνικού κράτους η μάλλον έχει σημασία από ποιους δημιουργήθηκε και γαλουχήθηκε η ελληνική κοινωνία .
Η πλειοψηφία αυτών  που αποτέλεσαν την ελληνική κυβέρνηση η μάλλον τις πρώτες ελληνικές κυβερνήσεις  μετά την δημιουργία του ελληνικού κράτους , ήταν άνθρωποι οι όποιοι έζησαν , υπηρετήσαν ,εγκλιματίστηκαν και  τράφηκαν από την οθωμανική αυτοκρατορία .  Ήταν αυτοί που όταν κατάλαβαν ότι το οθωμανικό κράτος καταρρέει απλά άλλαξαν στρατόπεδο αλλά όχι μυαλά και νοοτροπία  . Όλοι αυτοί λοιπών οι «νικητές» μετά την αποχώρηση των Τούρκων κλήθηκαν να κυβερνήσουν αυτόν τον έρμο τον τόπο χωρίς να έχουν ίχνος παιδείας και μόρφωσης και  μέρα με την ημέρα εγκαθίδρυσαν ένα διοικητικό σύστημα που ήταν ένα κουβάρι  από κατάλοιπα της καταρρέουσας οθωμανικής διοίκησης ,διαφθοράς , αξεσιάς ,αμορφωσιάς και αυθαιρεσίας .
  Στην ουσία το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η κατάχρηση του εθνικού πλούτου με οποιοδήποτε τρόπο. Έτσι δημιούργησαν διάφορες κλίκες μέσα στους κόλπους του συστήματος διοίκησης για να μπορούν να κάνουν την δουλειά .Από εκεί και έπειτα με την φοβέρα την αυθαιρεσία και την διαφθορά κατασπαταλούσαν την εθνική οικονομία   Και όσοι  τολμούσαν να πανε  κόντρα στα σχέδια τους , τους έτρωγε  το σκοτάδι  άσχετα αν αυτοί  ήταν Ελληνες  η ξένοι αλλά συνήθως αυτοι που αντιδρούσαν ηταν  όμοιοι  τους και ανταγωνιστές στην μάσα γιατί οι  απλοί  πολίτες  ήταν τόσο πολύ φοβισμένοι που δεν  αντιδρούσαν ποτέ η δεν ήξεραν τι γίνεται ..
Για να γίνουμε πιο σαφείς πλην ελαχίστων περιπτώσεων οι άνθρωποι της πρώτης ελληνικής κυβέρνησης ήταν άνθρωποι οι οποίοι ήταν  βγαλμένοι μέσα από την φωτιά ,το λεπίδι , τους εκβιασμούς ,τις δολοφονίες την διαφθορά και τη αυθαιρεσία  . Οι περισσότεροι αγνοί πατριώτες έφυγαν είτε στα παιδία των  μαχών αγωνιζόμενοι για τα ιδανικά τους είτε δολοφονημένοι από του «συντρόφους» τους.
Αυτό το διοικητικό σύστημα διατηρήθηκε μέχρι της ημέρες μας  με πολύ λίγες
αλλαγές αλλά και όταν αυτές αν  υπήρχαν γίνονταν πάντα προς  όφελος των μελλών που το αποτελούσαν και το  εκμεταλλεύονταν .
Αυτό λοιπών το  σαθρό διοικητικό σύστημα που είχε σαν αφετηρία του την οθωμανική αυτοκρατορία θα συνέχιζε να υπάρχει για παντα αν κάποιοι δεν φρόντιζαν να μπει η χώρα στους νόμους και τους κανόνες της ευρωπαϊκής ένωσης .
Αλλά παρόλο που η χώρα μας εισήρθε στους κόλπους της ενωμένης Ευρώπης οι έλληνες πολιτικοί σαν γνήσια πνευματικά παιδιά της οθωμανικής νοοτροπίας συνέχισαν την ιδία ταχτική . Η σημερινή οικονομική κατάντια μας δίνει το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι αυτοί που έβαλαν την χώρα στην Ευρωπαϊκή ένωση δεν το έκαναν για το καλό της πατρίδος αλλά δικό τους όφελος . Αλλά όπως λέει και ο σοφός λαός μας ο ψευτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται .
Οι Έλληνες πολιτικοί είχαν συνηθίσει να τρώνε τα χρήματα του ελληνικού λαού χωρίς να τους ελέγχει κανένας και πίστεψαν ότι το ιδιο θα γίνονταν και με τα χρήματα των Κουτόφραγκων. Με διάφορα λογιστικά μαγειρέματα και πολλές ελληνικές κουτοπονηριές προσπάθησαν να ξεγελάσουν αυτούς που τους τάιζαν λες και οι ξένοι ήταν ηλίθιοι .Αυτή η οθωμανική νοοτροπία των πολιτικών μας που σήμερα έφτασε στο τέλος της θα έπρεπε λογικά να γίνει μάθημα να αλλάξουν νοοτροπία για να πάει η χώρα μπροστά. Έτσι το μόνο που κατάφεραν όμως ήταν να ρίξουν την χώρα στο στόμα των διεθνών τοκογλύφων με τα γνωστά αποτελέσματα .
 Μετά από τόσα τερατώδη σκάνδαλα και από τόσα κρούσματα διαφθοράς που μας έχουν κάνει ρεζίλι σε όλο τον κόσμο κανονικά  το υπουργείο δικαιοσύνης θα πρέπει να είχε πάρει φωτιά . Αλλά ποιος θα δικάσει ποιον ,ποιος θα κατονομάσει και θα καταγγείλει ποιον την στιγμή που οι περισσότεροι πολιτικοί μας βράζουν όλοι μαζί στο τεράστιο καζάνι της διαφθοράς . Τόσα χρόνια οι πολιτικοί μας κατάφεραν να ελέγχουν απόλυτα οτιδήποτε είχε σχέση με την δικαιοσύνη για να μπορούν να κάνουν τις βρομοδουλειές τους ευκολότερα.
Σήμερα που είναι η ευκαιρία να ανανεωθεί και ξεβρομίσει το διοικητικό σύστημα της χώρας από τα οθωμανικά κατάλοιπα του παρελθόντος όλοι οι υπεύθυνοι τρέχουν να σώσουν τα τομάρια τους κάτω από τις ασφυκτικές πιέσεις των ευρωπαίων και όχι μόνο . Όλοι τους προσπαθούν να έχουν και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο , δηλαδή προσπαθούν να σώσουν τα κλεμμένα που έχουν σε ξένες τράπεζες εις βάρος του φτωχού λαού που πρέπει να πληρώσει την ζημιά που δημιούργησαν τόσα χρόνια  .     

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...