Μα γιατί με πετροβολάτε;

(Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014 7:16 μμ)

Μία όμορφη ιστορία από το την εφημερίδα του πνευματικού κέντρου Σταυρού Λαμίας .

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία που θα μπορούσε να ήταν αληθινή. Μεγάλωναν δίπλα δίπλα δυο καρυδιές. Η μία, η καρπερή, έκανε κάθε χρόνο πολλά και αφράτα καρύδια. Η άλλη, τεμπέλα, δεν έκανε σχεδόν καθόλου καρύδια. Οι περαστικοί πετροβολούσαν την καρπερή καρυδιά, για να πέσουν καρύδια να φάνε. Όμως αυτή πονούσε από τα χτυπήματα και από τα κλαδιά που έσπαζαν, αλλά τα πρώτα χρόνια ευχαριστιόταν, γιατί άκουγε τα παινέματα από όσους γεύονταν τους καρπούς της. Η άλλη, η τεμπέλα, που άκουγε τα καρυδοβογγητά της γελούσε ...
- Δώσε στους ανθρώπους καλούς καρπούς, για να σε πετροβολούν ...Η καρπερή καρυδιά έκανε υπομονή. Πέρασαν πολλά χρόνια, γέρασε κιόλας και κάποια στιγμή είπε αγανακτισμένη:- Δεν αντέχω πια να με πετροβολούν. Δε θα κάνω κι εγώ καρύδια να βρω την ησυχία μου ...
Έτσι έκανε και οι άνθρωποι απορούσαν,γιατί αυτή η τόσο καρπερή καρυδιά δεν έκανε πλέον καρύδια; ...

Υ/Σ Θυμάμαι όταν ήμασταν στον στόλο λέγαμε. Όσο δουλεύεις φαίνεσαι. Όσο πιο πολύ δουλεύεις τόσο ποιο πολύ φαίνεσαι . Όσο ποιο πολύ δουλεύεις, φυσικό είναι κάποια στιγμή να κάνεις κάποιο λάθος όσο καλός και να είσαι. Όταν δουλεύεις πολύ, φαίνεσαι πολύ και κάποια στιγμή κάνεις κάποιο σοβαρό η μη λάθος θα υποστείς και τις ανάλογες επαγγελματικές συνέπειες . Όταν δεν δουλεύεις, όταν δεν φαίνεσαι ,όταν δεν ενοχλείς, όταν δεν απαιτείς, δεν έχεις καμία συνέπεια ,επομένως δεν έχεις και τις ανάλογες επαγγελματικές κυρώσεις.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους. Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει. Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...

Διαβάστε περισσότερα

Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...

Διαβάστε περισσότερα

Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...

Διαβάστε περισσότερα

Syneidisiostalamata

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου