Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Παράδεισός μου

(Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015 9:57 μμ)

Όταν το 2005 έπειτα από τριάντα χρόνια απουσίας επέστρεψα στον τόπο μου  στην άκρη του χωριού  βρήκα ένα οικόπεδο που μου είχε αφήσει ο πατέρας μου. Μου άρεσε η τοποθεσία,  η θέα και η ησυχία που μου παρείχε  ο τόπος και σκέφτηκα να το αξιοποιήσω http://me.pathfinder.gr/OLYKOS/photos?album=914535.
Η πρώτη μου δουλειά ήταν να το περιφράξω και έπειτα άρχισα να το φορτώνω.
Στην συνέχεια  αγόρασα ένα τροχόσπιτο για να μπορώ να  προστατεύομαι από το κρύο και την ζέστη αλλά και να κοιμάμαι τα βράδια . Πάνω από το τροχόσπιτο έβαλα μια τέντα που την είχα από μια επιχείρηση που είχα παλιότερα. Μέσα στο τροχόσπιτο τελευταία έβαλα μία ξυλόσομπα και τηλεόραση. 


alt















Τους φράκτες τους κάλυψα με Ριχόσπερμα , Γλιτσίνια και Πρωινή χαρά που έφερα από την Κρήτη. Έβαλα δέντρα και αργότερα αγόρασα  μια φρέζα και άρχισα να το καλλιεργώ. Έβαλα ντομάτες, μαγκουριές, μελιτζάνες,  πιπεριές, κολοκυθιές, Σέλινο, λαύδανο, καρώτα, λάχανα, κουνουπίδια, μπρόκολα, κρεμμυδάκια  και τα λοιπά ζαρζαβατικά. Αφού οργάνωσα το μποστάνι και τα δέντρα ξεκίνησα να βάζω τα ζωντανά. Στην αρχή έβαλα κότες και χήνες και γαλοπούλες  αργότερα έφερα πρόβατα, πάπιες , ένα σκυλί και πολλές γάτες γιατί η περιοχή είχε πολλά ποντίκια. Έπειτα ήρθε και η σειρά του Αμπελιού. Έφτιαξα μια κρεβατίνα και φύτεψα 29  κλίματα  Αργότερα για ίσκιο έφτιαξα επίσης μια κρεβατίνα που την σκέπασα με Ριχόσπερμα  και Αγιόκλημα.
alt




















Όσο ο καιρός περνούσε το περιβόλι άρχισε να αλλάζει μορφή  να ομορφαίνει και να αποκτάει μια δικιά του κουλτούρα. Εδώ παίρνω  τις περισσότερες ώρες της ημέρας, εδώ γράφω, εδώ ξεκουράζομαι και εδώ στοχάζομαι και φιλοσοφώ. Εδώ επίσης έχουν διαδραματιστεί πολλά γεγονότα  που για μένα έχουν μείνει στην μνήμη μου και έχουν επηρεάσει την συνείδηση μου. Κάποια από αυτά είναι τα παρακάτω.
http://olykos.pblogs.gr/2011/11/oi-hhnes.html
http://olykos.pblogs.gr/2010/08/676978.html

http://olykos.pblogs.gr/2010/05/san-na-moy-fainetai-oti-eimai-o-monos-ellhnas-poy-perna-kala.html

http://olykos.pblogs.gr/2009/04/lykoi-fidia-kai-alla-aimobora-thhria.htmll

http://olykos.pblogs.gr/2010/06/glykoxinh-geysh-apo-berikoko.html
Πολλές φορές κοιτάζοντας όλον αυτόν τον «πλούτο» έχω δημιουργήσει  εδώ,  έχω χαρακτηρίσει το περιβόλι μου κάτι σαν σταυροδρόμι πολιτισμών.  Μπροστά μου υπάρχουν δέντρα και φυτά από όλον τον κόσμο. Ριχόσπερμα και Γιασεμί από την Περσία,  Γλιτσίνια από την Ιαπωνία,   Πρωινή χαρά  από την Χαβάη, σταφύλια από τον Καύκασο την Μεσοποτάμια και την Αίγυπτο,   Ροδιά επίσης από την Περσία, αμυγδαλιά από το Ιράν , Αχλαδιά από την Κασπία θάλασσα , Βερικοκιά και ροδακινιά από την μακρινή Κίνα , Μηλιά από τον νότιο Καύκασο,  Κορομηλιά από τις ακτές της μεσογείου, Βανίλια από την Συρία , κερασιά και Βυσσινιά από τον Καύκασο  , Πορτοκαλιά από την Ινδία και την Κίνα , Λεμονιά από την Μυδία  και την Ασσυρία και μια καρυδιά από την μακρινή Αρμενία. Έχω  επίσης και πολλά βότανα φυτεμένα μπροστά στο τροχόσπιτο στον βοτανότοπο που μοσχοβολάνε όπως Δεντρολίβανο από τις χώρες τις  νοτίου Ευρώπης , Μέντα και Δυόσμο από την Ευρώπη, Μελισσόχορτο από το μακρινό Μεξικό, Λεβάντες και Λεβαντίνες από την Περσία , Μαντζουράνα από την Μέση Ανατολή, Λιβάνι από τις νότιες περιοχές της Ασίας ,Ρίγανη  και  Θυμάρι από τις βόρειες χώρες της Μεσογείου , Λουΐζα από την Αμερική, Φασκόμηλο από την νότια Ελλάδα, και Απήγανος από την νότια Αμερική, Αγκινάρα από τις περαμεσόγειες χώρες  . Επίσης ντομάτες από την λατινική Αμερική, μελιτζάνες, αγγουριές , και πιπεριές  από την Ινδία, κολοκυθιές από την Κεντρική Αμερική , Σέλινο από την νότια Ευρώπη, Μαϊντανό   από την Τουρκία και τον Λίβανο.
alt



















Όλα τα παραπάνω προϊόντα λοιπόν κάποιοι άνθρωποι από κάποιους πολιτισμούς τα ανακάλυψαν, γιατροί ,βοτανολόγοι ,πρακτικοί ,βοσκοί ,απλοί χωριάτες και μελετητές τα μελέτησαν  έμαθαν τις ιδιότητες τους τα δούλεψαν και τα αγάπησαν. Αργότερα έμποροι ,στρατιώτες ,βοσκοί και άλλοι άνθρωποι που ήξεραν την αξία τους τα πήραν και τα μετέφεραν σε άλλα σημεία του πλανήτη για τον δικό τους λόγο ο καθένας,  Εκεί τα παρέλαβαν άλλοι άνθρωποι ,άλλοι μελετητές , παιδιά άλλων πολιτισμών τα ξαναμελέτησαν και τα αξιολόγησαν. Κάποια από αυτά  πολλοί ασθενείς τα λάτρεψαν σαν σωτήρα του και κάποια άλλα κάποιοι τα γεύτηκαν στην διατροφή τους. Χέρι με χέρι ξέπεσαν και στα δικά μου χέρια όπως λέει και ο ποιητής ; Περπατώντας ανάμεσα τους παίρνοντας τις μοσχοβολιές τους  πάντα είχα και έχω την επιθυμία να ήξερα τα πολιτισμικά  ταξίδια του  κάθε διαφορετικού είδος που έχω στον παράδεισο μου. Ποια χέρια τα  περιεργάστηκαν ,και τα δούλεψαν από πού και ποιους δρόμους ταξίδεψαν μέσα στους αιώνες  για να φτάσουν  σε μένα για να  μπορώ να χαίρομαι τους καρπούς τους ,τις μοσχοβολιές τους και τα ευεργέτημα τα τους .
   Πάντα πίστευα ότι όλες οι μορφές του φυτικού βασιλείου είναι έμψυχα όντα σαν εμάς με διαφορετική μορφή που τελούν υπό πλήρη συνείδηση η μάλλον η συνείδηση τους εξαρτάτε από την ανατομική τους διάπλαση και τις ανάγκες τους για επιβίωση.
Θυμάμαι στα Χανιά ο Μπάρμπα Γιάννης όταν ποτίζαμε τα δέντρα μου έλεγε.
-Γιώργη τώρα τα δέντρα μας δίνουν ευχές.
 Όταν ποτίζω όλον αυτόν τον μικρό παράδεισο που έχω δημιουργήσει θυμάμαι τα λογία του μπάρμπα Γιάννη περνάω δίπλα από το κάθε δέντρο και το κάθε φυτό και πολλές φορές τα χαϊδεύω με την παλάμη μου.  
Έτσι  λοιπών και σύμφωνα με όλα τα παραπάνω   νοιώθω ότι πρέπει να τα προσέχω και να τα φροντίζω άλλα και να τα σέβομαι σαν μια διαφορετική μορφή ζωής.  
Αλλά αυτό που για μένα έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το  ότι υπάρχει στο περιβόλι μου το έχω φτιάξει με τα χέρια μου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...