Μόνοι μας δημιουργήσαμε την κοινωνία που ζούμε....

(Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012 11:25 μμ)

Σήμερα επιστρέφοντας από το χωριό έβρεχε δυνατά ,κάπου τρία με τέσσερα χιλιόμετρα μακριά είδα έναν άνθρωπο μέσα στην βροχή να μου κάνει ατό στοπ σταμάτησα και  τον πήρα στο αυτοκίνητο . Μου λέει,  τέσσερα αυτοκίνητα πέρασαν και δεν σταμάτησε κανένας ... τι να του πω τώρα και εγώ .. να του πω ότι έχει δίκιο ... ότι έχει άδικο .... ότι και να του έλεγα θα είχα και δίκιο και άδικο τέλος πάντων συζητήσαμε διάφορα ... τον ρώτησα που θέλει να τον πάω. Τον πήγα εκεί που μου είπε και βάζει το πορτοφόλι με σκοπό και μου δώσει δέκα ευρώ, μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι ..... του είπα να τα πάρει πίσω .... κάνει μια και κατεβαίνοντας τα αφήνει πάνω στο κάθισμα ... τρελάθηκα τα παίρνω και τα πετάω έξω από το αυτοκίνητο .... τα ξαναπαίρνει και τα πετάει στο πίσω κάθισμα ... «ήμουν μίση ώρα μέσα στην βροχή μου λέει και δεν σταμάτησε κανένας .... ούτε εγώ  δεν θα σταματούσα»  μου απάντησε ψυχρά χωρίς να με κοιτάζει και έφυγε ....
 Ένοιωσα να πνίγομαι μια από θυμό και μια από νεύρα διότι ήξερα ότι είχε δίκιο .... δεν είπα τίποτα τον κοίταζα που έφευγε μέσα στην βροχή .... ίσως να ήμουν και εγώ στη θέση του ... εδώ και μια εβδομάδα είμαι με υψηλό πυρετό που δεν λέει να φύγει ...;.. αν είχα μείνει από αυτοκίνητο στην μέση του δρόμου θα είχα πεθάνει ...;.
Μόνοι  μας δημιουργήσαμε την κοινωνία που ζούμε ..να φοβόμαστε ακόμη να προσφέρουμε μια από τις σπουδαιότερες αρετές της ψυχής μας ...;την φιλανθρωπία