Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΥΦΤΟΣ ( Παραμύθι )

(Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011 10:24 μμ)


Ενώ όλοι είναι στραμμένοι στην τηλεόραση παρακολουθώντας τον τελικό στο bing brother κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου το μυαλό φεύγει στα δικά μου χρόνια και στους δικούς μας τρόπους διασκέδασης . Έτσι σκέφτηκα να κατεβάσω ένα παλιό σαρακατσάνικο παραμύθι.

Μια φορά και ένα καιρό σε ένα μακρινό βασιλείου ήταν ένα φτωχικό χωριό με πολύ καλούς ανθρώπους, πάνω στο βουνό όμως ζούσε ένας πολύ κακός δράκος που ήθελε κάθε μήνα να του δίνουν ένα παιδί του χωριού να το τρώει.
Στην άκρη του χωριού ζούσε ένας φτωχός γέροντας μόνος που είχε μόνο μία κόρη και είχε έρθει η σειρά του να την δώσει στον δράκο και ο κακόμοιρος πατέρας ήταν πολύ στεναχωρημένος.
Κάποια μέρα όπως καθότανε έξω από το σπίτι του στεναχωρημένος πέρασε ένας γύφτος.
-Γεια σου κουμπάρε λέει ο γύφτος.
Δεν απάντησε ο γέροντας.
Ο γύφτος κοντοστάθηκε γύρισε κοίταξε τον γέροντα και του ξαναλέγει.
-Γεια σου κουμπάρε.
Αλλά πάλι δεν πήρε απάντηση.
-Ε! Κουμπάρε εγώ σ
' κρένω εσύ γιατί δεν μ' κρένει' ς ?
-Άσε με άνθρωπε μου στην σκοτούρα μου του απάντησε ο γέροντας . 
-Όχι δεν σ' αφήνω αν δεν μου πεις τη έχεις.
-'Άσε με.
-Οχ
' δε σ' αφήνω.
Ο γέροντας κατάλαβε ότι δεν τα έβγαζε πέρα με τον γύφτο και του εξήγησε τη συμβαίνει.
-Και γι αυτό στεναχωριέσαι ρε κουμπάρε εγώ θα σώσω το παιδί του απάντησε ο γύφτος.
-Και πως θα το σώσεις εσύ τον ρώτησε ο γέροντας με μία ελπίδα στα μάτια του?
-Μη σκιάζεσαι του λέει ο γύφτος μόνο θα μου φέρεις ένα αυγό και μία τσαντίλα τυρί και θα στον φτιάξω καλά εγώ τον δράκο αλλά άμα τα καταφέρω θα μου δώσεις μία σκαφίδα φαΐ εντάξει? 
-Εντάξει του απάντησε ο γέροντας. 
Όταν ήρθε ο δράκος να πάρει την κόρη του γέροντα έτρεμε η γη , ο γύφτος έκατσε απέναντι από τον δράκο και του λέει.
-Εσύ είσαι που τρως τα παιδιά? Τώρα θα σκοτώσω και εγώ εσένα .
Ο δράκος όταν τον άκουσε ξαφνιάστηκε.
-Την βλέπεις αυτή την πέτρα του λέει .Έτσι θα σε κάνω .Και παίρνει μια πέτρα και την σπάει στα χέρια του.
-Την βλέπεις αυτήν πέτρα του λέει ο γύφτος και παίρνει το αυγό έτσι θα σε στύψω και στύβει τι αυγό στο χέρι του.
Ο δράκος ξαφνιάστηκε για λίγο ,έπειτα πήρε μία μεγάλη πέτρα στα χέρια του και την έκαμε κομμάτια
-Έτσι θα σε κάνω λέει στον γύφτο.
-Το βλέπεις αυτό το κοτρόνι του λέει ο γύφτος και παίρνει την τσαντίλα με το τυρί έτσι θα σε στύψω και στύβει την τσαντίλα με το τυρί στα χέρια του.
Ο δρακός όταν είδε να πέφτουν τα ζουμιά από τα χέρια του γύφτου τ' έχασε πρώτη φορά έβλεπε τόσο δυνατό άνθρωπο.
-Έλα να παλέψουμε λέει στον γύφτο!
-Να παλέψουμε γιατί να μην παλέψουμε του λέει ο γύφτος!
Όπως πιαστήκανε για να παλέψουν ο δράκος έσφιξε με δύναμη τον γύφτο και γουρλώσανε τα μάτια του γύφτου.
Τον βλέπει ο δράκος και τον ρωτάει?
-Τι κοιτάς ρε τον ρωτάει ?
-Σε ποιο βουνό να σε πετάξω σε τούτο η σε κείνο του απάντησε ο γύφτος.
Μόλις τον άκουσε ο δράκος τον παράτησε και τόβαλε στα πόδια. Και έτσι σώθηκε το χωριό.
Ο γέροντας έβαλε στο γύφτο μία σκαφίδα φαΐ να φάει όπως είχαν κανονίσει και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...