Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περί εθελοντισμού.

(Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014 10:06 μμ)

Παλιότερα είχα ακούσει μια ιστορία σχετικά με τον τρόπο και την διατήρηση της καθαριότητας σε μια Πόλη και θα ήθελα να την αναφέρω.
Κάποιος ειδήμονας του θέματος αναφερόμενος στο ακροατήριο έκανε την εξής ερώτηση.
Πόσες ήμερες χρειάζονται για να καθαριστεί καλά μια πόλη;
Κάποιοι είπαν κάποιους μήνες, κάποιοι άλλοι κάποιες εβδομάδες κλπ.
Ο ειδήμονας του θέματος χαμογελώντας τους απάντησε. Κάνετε λάθος , χρειάζονται ελάχιστη ώρα προσωπικής εργασίας  από τον καθένα μας. Συνεχίζοντας διευκρίνισε ότι είναι αρκετό να ασχοληθούμε μερικά λεπτά την ημέρα με τον καθαρισμό  των δρόμων πεζοδρομίων που περικλείουν τις κατοικίες μας .
Το παραπάνω παράδειγμα το διαπίστωσα στην πράξη στις εργατικές κατοικίες στα Γαλαναίηκα που μένω.
Όλες οι νοικοκυρές  που μένουν δίπλα στην Αλύτρωτων πατρίδων κάθε μέρα από το πρωί μέχρι το βράδυ ανάλογα με τις δουλειές τους θα βγουν στον δρόμο και θα καθαρίσουν τα πεζοδρόμια και τον δρόμο από κάθε λογής σκουπίδια.
 
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της γειτονίας είναι η παρακάτω Κυρία της φωτογραφίας .
alt






















Κάθε πρωί με ήλιο με βροχή με χιόνι και με χαλάζι θα πάρει την σκούπα της και το φαράσι της και  θα κατέβει στον δρόμο για να καθαρίσει το πεζοδρόμιο μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Θα μαζέψει τα σκουπίδια μέχρι το τελευταίο φυλλαράκι  και θα τα πετάξει στον κάδο των απορριμμάτων. 

Εδώ πρέπει να τονίσω ότι οι Κυρίες  που μένουν στις εργατικές κατοικίες είναι γυναίκες που όλη μέρα είναι στην δουλειά το μεσημέρι στο σπίτι και το απόγευμα άμα  βρουν ευκαιρία θα κάνουν κανένα μεροκάματο θα βοηθήσουν την γειτόνισσα θα καθαρίσουν το πεζοδρόμιο, το δρόμο  κλπ. Δεν έχουν πρόβλημα μην σπάσει η ξεβάψει το νύχι τους.
Πιστεύω ότι αξίζει να αναφέρω άλλα δυο παραδείγματα που έχουν σχέση με τον εθελοντισμό
Ο Κύριος της φωτογραφίας είναι ο Κύριος Δημήτρης και μένουμε στην ίδια πολυκατοικία. Ο Κύριος Δημήτρης μόνος του έχει δημιουργήσει ένα μικρό παρκάκι  πίσω  από το γήπεδο απέναντι από την πολυκατοικία που  μένουμε. Μονός του έφερε τα δέντρα, μόνος του τα φύτεψε, μόνος  άπλωσε δίκτυα ποτίσματος και μόνος του τα φροντίζει.

alt





















Η Κύρια της φωτογραφίας μου είναι τελείως άγνωστη. Την είδα ένα πρωινό το καλοκαίρι στα Καμένα Βούρλα. Μου έκανε εντύπωση η επιμέλεια με την οποία που καθάριζε το  δοχείο των απορριμμάτων. Τον καθάριζε με την σκούπα,  έριχνε νερό και απορρυπαντικό  το γύριζε προς όλες πλευρές για μην μείνει ίχνος βρομιάς στο δοχείο. 

alt




















Απευθυνόμενος στην δημοτική αρχή της πόλης μας θα της πρότεινα να εξετάσει πολύ σοβαρά τις προοπτικές και τα ευεργετήματα του εθελοντισμού. Όπως βλέπουμε παραπάνω εθελοντές υπάρχουν πολλοί ο τρόπος που θα τους εκμεταλλευτεί η τοπική κοινωνία είναι το ζητούμενο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...

Μα πως κατάντησε έτσι ο Έλληνας.

Στα καφενεία οποιοσδήποτε παρατηρητικός μπορεί να πιάσει το σφυγμό της κοινωνία η το βαρόμετρο της καθημερινότητας . Κάποτε το καφενείο δίπλα μας έσφυζε από ζωή γέλια τραγούδια και γενικά από γλεντοκοπήματα . Τον τελευταίο χρόνο τα πράγματα δεν πάνε καλά , μέρα με την ημέρα     τα πράγματα και γίνονταν όλο χειρότερα, ο κόσμος αραιώνει οι άνθρωποι είναι σκεφτικοί έχουν σταματήσει τα γλέντια και οι χαρές     . Όλοι έρχονται στο καφενείο πίνουν έναν καφέ μετράμε τα ψηλά που έχουν στην τσέπη τους και φεύγουν η κάθονται μονοί τους βυθισμένοι στις σκέψεις τους. Τα βράδια που κάποτε γίνονταν χαμός βλέπεις ένα δυο άτομα να συζήσανε για τα τέλη κυκλοφορίας και τους νέους     φόρους και τις υποχρεώσεις τους . Στους ανθρώπους της γειτονιάς μας που πριν από     λίγα χρόνια τους διέκρινε η χαρά και η ζωντάνια σήμερα βλέπεις στα πρόσωπα τους την πίκρα την απογοήτευση και την τραγικότητα. Δεν γελάνε πια στο μυαλό τους κυκλοφορούν μαύρες σκέψεις . Ξέρουν ότι οι ...

Αντάρτικο

(Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010 10:12 πμ) Δεν θα ασχοληθώ με το πώς φτάσαμε εδώ ,απλά τα θέλαμε και τα πάθαμε .Αλλά θα αναρωτηθώ τώρα τι κάνουμε ? Κάποιος κάποτε αναφερόμενος στην σοβιετική ένωση τη αποκάλεσε αυτοκρατορία του κακού. Σήμερα πια ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που έχουν  σπείρει την βία και τον πανικό σε όλον τον πλανήτη.  Τώρα χρειάζεται αγώνας χωρίς έλεος απέναντι σε αυτούς που έφεραν την πατρίδα μας σε αυτή την κατάσταση  Δεν ξέρω ποιοι είναι, ξέρω μόνο οι το έκαναν για το χρήμα αδιαφορώντας για το τι θα προκαλέσουν στους ανθρώπους της πατρίδος μας. Από δω και σο εξής χρειάζεται αντάρτικο κάτι που οι Έλληνες το ξέρουν πολύ καλά  .Το αντάρτικο είναι η μορφή αγώνος που διεξάγει ένας λαός απέναντι σε έναν όλον λαό πολύ ισχυρότερο του.  Αντάρτικο από παντού, να μην ξέρουν από πού τους άρχετε . Όλοι μαζί αριστεροί και δεξιοί ,άντρες και γυναίκας . Πρέπει όλοι όμως να είμαστε ενωμένοι και να αφήσουμε στην άκρη τους εγωισμούς και τι...