(Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015 10:47 μμ)
Στις 20 του Σεπτέμβρη σαν Έλληνες πολίτες καλούμαστε να επιλέξουμε τους ικανότερους εκπρόσωπους της κοινωνίας για να μας αντιπροσωπεύσουν στην βουλή των Ελλήνων.
Σύμφωνα με το σύνταγμα της πατρίδος μας το Άρθρο 53 ορίζει. Οι βουλευτές εκλέγονται κάθε τέσσερα συνεχή έτη που αρχίζουν από την ημέρα των γενικών εκλογών. Μόλις λήξει η βουλευτική περίοδος , με προεδρικό διάταγμα που προσυπογράφεται από το υπουργικό συμβούλιο .διατάσετε η διενέργεια γενικών βουλευτικών εκλογών. Επομένως οι βουλευτικές εκλογές θα έπρεπε κανονικά να διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια. Άρα από την μεταπολίτευση (πρώτες εκλογές το 1974) έως σήμερα θα έπρεπε να είχαν γίνει έντεκα βουλευτικές εκλογές, 1974, 1978, 1982,1986, 1990, 1994, 1998, 2002, 2006, 2010, 2014. Με την απλή λογική κάθε φορά που σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας διεξάγονται βουλευτικές εκλογές υποτίθεσαι ότι όλα πάνε καλά και μέσω των αντιπροσώπων μας επιθυμούμε να δούμε ακόμη καλύτερες μέρες για τον τόπο μας Αλλά ακριβώς επειδή ο ελληνικός λαός δεν ευημερεί το πολιτικό σύστημα της χώρας μας πάσχει με διάφορα νομικά παραθυράκια και με διάφορες άλλες διατάξεις του συντάγματος κατάφερε να προκηρύσσει εκλογές όποτε ήθελε ο εκάστοτε κυβερνητικός σχηματισμός όχι τόσο για να αποδώσει έργο άλλα απλά και μόνο για να κερδίσει τις εκλογές. . Έτσι από το 1974 μέχρι σήμερα είχαμε : Νοέμβριος του 74. Δεκέμβριος του 74 (δημοψήφισμα) ,1975, 1977, 1981, 1985, Ιούνιος του 1989, Νοέμβριος 1989, 1990, 1993, 1996, 2000,2004, 2007, 2009, Μάιος 2012, Ιούνιος του 12, Ιανουάριος του 15 και αν υπολογίσουμε και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου βλέπουμε ότι από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα αντί για έντεκα εκλογικές αναμετρήσεις που προβλέπει το σύνταγμα έχουν διωχθεί 18 . Όλα τα παραπάνω από μόνα τους μας δείχνουν ότι κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει στην πολιτική κατάσταση της χώρας μας και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Όλοι μας έχουμε διαπιστώσει ότι από το 1985 και έπειτα παρότι ο ελληνικός λαός έχει συρθεί σε αλλεπάλληλες εκλογές το αποτέλεσμα είναι μια συνεχείς κατρακύλα που δεν φαίνεται να έχει τέλος .
Σήμερα πενήντα τριών ετών πια αν δεν κάνω λάθος έχω λάβει μέρος σε 13 εκλογικές αναμετρήσεις θυμάμαι ότι πριν τις εκλογές του 2015 όλα τα κόμματα παρουσίαζαν κάποια αξιόλογα προγράμματα που αφορούσαν την υγεία ,την παιδεία, την δικαιοσύνη κλπ. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 όλα τα κόμματα έκαψαν να παρουσιάζουν προγράμματα που αφορούν τις ανάγκες του λαού άλλα αναφέρονταν αποκλειστικά και μόνο στο που και πως θα βρουν χρήματα για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις του μνημονίου. Σήμερα και έπειτα από την επιβολή και τρίτου μνημονίου παρατηρώντας την προεκλογική εκστρατεία των κόμματων παρατηρούμε ότι τα κόμματα δεν αναφέρονται ούτε σε αυτό, αλλά υπάρχει ένας απίστευτος ρεβανσισμός μια ποδοσφαιροποίηση της προεκλογικής εκστρατείας και μια φρασεολογία που δεν θα ταίριαζε σε ανθρώπους που διεκδικούν την ψήφο μας για να κυβερνήσουν μια χώρα η οποία έχει δώσει τα φώτα του πολιτισμού σε όλο τον πλανήτη αλλά σε ανθρώπους που δεν πήγαν ποτέ στο σχολείο η δεν δέχτηκαν ποτέ την ελληνική παιδεία.
Εκτιμώ ότι η χώρα μας εδώ και πολλές δεκαετίες μοιάζει με ένα καρυδότσουφλο σε θαλασσοταραχή. Χρόνια τώρα οι εκλεγμένοι από τον λαό μας αντιπρόσωποι της βουλής και όχι μόνο αλλά γενικά όσοι ασχολούνται με τα διοικητικά της χώρας κατά ογδόντα τα εκατό είναι διαπλεκόμενοι, διεφθαρμένοι, φελλοί και όπως απέδειξαν οι αλλεπάλληλες εκλογές ακατάλληλοι για να κυβερνήσουν την χώρα μας. Και για να πάμε στο δια ταύτα. Στις τελευταίες εκλογές βλέπουμε πολιτικούς μπλεγμένους σε σκάνδαλα , μίζες, δωροδοκίες κλπ που εξακολουθούν με θράσος να διεκδικούν την ψήφου του ελληνικού λαού και το χειρότερο είναι ότι δυστυχώς υπάρχουν Έλληνες που τους ψηφίζουν. Η πλειοψηφία των ελλήνων πολιτικών ανέκαθεν διατηρούσαν και διατηρούν την οθωμανική νοοτροπία γιατί έτσι τους βολεύει. Σίγουρα υπάρχουν τίμιοι πολιτικοί αλλά το πολιτικό σύστημα είναι τόσο διεφθαρμένο που τους έχει πετάξει απ' έξω. Την παραπάνω τραγική πραγματικότητα την αποδεικνύουν περίτρανα οι αλλεπάλληλες και άκαρπες εκλογικές αναμετρήσεις εδώ και σαράντα ένα χρόνια και ο συνεχής κατήφορος της ελληνικής κοινωνίας.
Οι μέχρι σήμερα Έλληνες πολιτικοί έτσι ήταν και έτσι θα μείνουν και δυστυχώς για αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Το θέμα είναι τι πρέπει να κάνουμε τώρα εμείς σαν Έλληνες πολίτες για εμάς και τα παιδιά μας , που ουσιαστικά είμαστε οι αποδέκτες όλης αυτής της τραγικής κατάστασης; Πιστεύω ότι η λύση του προβλήματος κρύβετε βαθειά μέσα στο μυαλό μας και δεν είναι οικονομική. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αλλάξουμε νοοτροπία για να μπορέσουμε να σταθούμε ξανά στα πόδια μας. Πρέπει να βρούμε τον παλιό μας εαυτό, τον εργάτη, τον μαχητή, τον αγωνιστή, τον Έλληνα, να ρίξουμε τον εγωισμό μας και να στρωθούμε στην δουλειά. Να ξεθάψουμε την "τσάπα" και "αξίνα" και να γυρίσουμε στα "χωράφια" μας, από εκεί που ξεκινήσαμε , εκεί μας διάταξαν οι γονείς μας πώς να δουλεύουμε. Μόνο έτσι θα ξεφύγουμε και θα πάμε μπροστά. Αλλά για να φτάσουμε εκεί θα πρέπει πρώτα στις ερχόμενες εκλογές να βρούμε το θάρρος να στείλουμε στον αγύριστο όλους όσους ασχολήθηκαν μέχρι τώρα με την "πρόοδο" και την "προκοπή" της χώρας μας άσχετα σε ποιο κόμμα και σε ποιο διοικητικό πόστο βρίσκονται. Από εκεί θα ξεκινήσουμε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου