(Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012 1:09 μμ)
Δεν υπάρχει πιο εμπειρική κατάσταση από το νυχτερινό περπάτημα , μια βόλτα όμως στην νύχτα χωρίς προορισμό και χωρίς σκοπό . Χωρίς να βιάζεσαι να πας κάπου η να προλάβεις κάποια κατάσταση.
Να ξεκινήσεις το σούρουπο και οι δρόμοι και τα μονοπάτια να οδηγήσουν τα βήματα σου.
Να ξαπλώσεις σε μια πλαγιά και να στοχαστείς κοιτάζοντας το φεγγάρι .Σε μία ασέληνη νύχτα να ξαπλώσεις στην κορυφή ενός λόφου και να χαθείς στο χάος του σύμπαντος .
Να ξαπλώσεις σε μια πλαγιά και να στοχαστείς κοιτάζοντας το φεγγάρι .Σε μία ασέληνη νύχτα να ξαπλώσεις στην κορυφή ενός λόφου και να χαθείς στο χάος του σύμπαντος .
Να αφήσεις χωρίς φόβο το φίδι ,την αλεπού και όλα τα άγρια ζώα να σε πλησιάσουν και να πάρουν την μυρουδιά σου .
Όσο για τους κινδύνους της νύχτας που αναφέρονται κάποιοι: ένα βράδυ κοιμήθηκα στην κορυφή στον Τσούκαλο και ένα άλλο στην Νεραιδόραχη , δεν ένοιωσα να κινδυνεύω από τίποτα . Άλλη μια νύχτα κοιμήθηκα στο παλιό υδραγωγείο . Το πρωί που ξύπνησα συνειδητοποίησα ότι όλο το βράδυ κοιμόμουν με ένα φίδι αγκαλιά ... πάλι δεν ένοιωσα να κινδυνεύω . Την αίσθηση του κινδύνου την νοιώθω τακτικά όταν βρίσκομαι στην κοινωνία των ανθρώπων ...;.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου