Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δώσε μου εκατόν πενήντα ευρώ

(Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011 6:47 μμ)

Το προηγούμενο Σάββατο κατά τις δώδεκα το βράδυ σταμάτησα στην πλατεία λαού να πιω λίγο τρεχούμενο νερό . Ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι κάποιος ήταν πίσω μου. Γυρίζω και βλέπω έναν γνωστό μου . Γνωριζόμαστε γύρω στα τέσσαρα χρόνια. Έχει τρία παιδιά ξέρω ότι τα δυο μεγαλύτερα κάπου σπουδάζουν. Μέσα στο σκοτάδι είδα τα μάτια του να γυαλίζουν ,ίσως ήταν και δακρυσμένα .
-Γιώργο θέλω εκατόν πενήντα ευρώ μου είπε απότομα δεν έχω να ταΐσω την οικογένεια μου. Τα παιδιά μου έχουν να φάνε δυο ήμερες .
Είδα στα μάτια του τον πανικό. Μόλις είχα περάσει από το ΑΤΜ και είχα βγάλει πενήντα ευρώ .
-Δεν έχω του απάντησα με πίκρα ...; νοιώθοντας τον πόνο του. Καταλάβαινα ότι έλεγε την αλήθεια, ήταν ο τέταρτος που συζητούσε δανεικά και ο μήνας είχε ακόμη δυο .
Ότι έχεις ρε Γιώργο να ταΐσω τα παιδιά μου.
Τον κοίταξα για λίγο έβαλα το χέρι μου στην τσέπη έβγαλα το πενηντάρικο και του τοδωσα καταλαβαίνοντας ότι δεν πρόκειται να το πάρω ποτέ πίσω . Έφυγε βιαστικά χωρίς να μου πει ένα ευχαριστώ . Τον είδα να μπαίνει απέναντι στην ταβέρνα .
Σήμερα του έδωσα εγώ πενήντα ευρώ για μια ημέρα θα την βγάλει αύριο ότι θα κάνει;   
Ανέβηκα στο μηχανάκι και έφυγα για το σπίτι. 
Σε όλο τον δρόμο αναρωτιόμουν που θα πάει αυτή η κατάσταση . Άνθρωποι με οικογένειες έχουν βγει στην ζητιανιά . Το χειρότερο όμως είναι ότι όλοι αυτοί που έχουν πρόβλημα είναι οι άνθρωποι που τόσα χρόνια δεν έπεσαν στα γρανάζια της διαφθοράς . Δεν έσκυψαν το κεφάλι και δεν λαδώθηκαν . Διότι αν το έκαναν σήμερα δεν θαχαν πρόβλημα . Στα χρόνια του "σοσιαλισμού" είδαμε ξεπετάγονται κάποιοι δάσκαλοι, κάποιοι υπάλληλοι, κάποιοι κλητήρες κλπ και μέσα σε λίγα χρόνια να γίνονται με σπίτια, αυτοκίνητα , εξοχικά κλπ.
Μπορεί να δηλώνω φανατικός αντικαπιταλιστής αλλά στην πατρίδα μου υπεύθυνοι για την σημερινή κατάσταση είναι οι "σοσιαλιστές" .
Είναι αυτοί που βολευτήκαν οι ίδιοι βόλεψαν τα παιδιά τους και έπειτα  άρχισαν να βολεύουν και τα παιδιά των αντιπάλων τους ( Ήταν και πονηροί) .
Είναι αυτοί που το μόνο που τους ένοιαζε ήταν το βόλεμα των οικογενειών τους )
Άνθρωποι σαν το φίλο μου που ανέφερα παραπάνω σοσιαλιστής και αυτός κατέληξαν στην ψάθα.
Και που ήμαστε ακόμη .

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...