Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δώσε μου εκατόν πενήντα ευρώ

(Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011 6:47 μμ)

Το προηγούμενο Σάββατο κατά τις δώδεκα το βράδυ σταμάτησα στην πλατεία λαού να πιω λίγο τρεχούμενο νερό . Ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι κάποιος ήταν πίσω μου. Γυρίζω και βλέπω έναν γνωστό μου . Γνωριζόμαστε γύρω στα τέσσαρα χρόνια. Έχει τρία παιδιά ξέρω ότι τα δυο μεγαλύτερα κάπου σπουδάζουν. Μέσα στο σκοτάδι είδα τα μάτια του να γυαλίζουν ,ίσως ήταν και δακρυσμένα .
-Γιώργο θέλω εκατόν πενήντα ευρώ μου είπε απότομα δεν έχω να ταΐσω την οικογένεια μου. Τα παιδιά μου έχουν να φάνε δυο ήμερες .
Είδα στα μάτια του τον πανικό. Μόλις είχα περάσει από το ΑΤΜ και είχα βγάλει πενήντα ευρώ .
-Δεν έχω του απάντησα με πίκρα ...; νοιώθοντας τον πόνο του. Καταλάβαινα ότι έλεγε την αλήθεια, ήταν ο τέταρτος που συζητούσε δανεικά και ο μήνας είχε ακόμη δυο .
Ότι έχεις ρε Γιώργο να ταΐσω τα παιδιά μου.
Τον κοίταξα για λίγο έβαλα το χέρι μου στην τσέπη έβγαλα το πενηντάρικο και του τοδωσα καταλαβαίνοντας ότι δεν πρόκειται να το πάρω ποτέ πίσω . Έφυγε βιαστικά χωρίς να μου πει ένα ευχαριστώ . Τον είδα να μπαίνει απέναντι στην ταβέρνα .
Σήμερα του έδωσα εγώ πενήντα ευρώ για μια ημέρα θα την βγάλει αύριο ότι θα κάνει;   
Ανέβηκα στο μηχανάκι και έφυγα για το σπίτι. 
Σε όλο τον δρόμο αναρωτιόμουν που θα πάει αυτή η κατάσταση . Άνθρωποι με οικογένειες έχουν βγει στην ζητιανιά . Το χειρότερο όμως είναι ότι όλοι αυτοί που έχουν πρόβλημα είναι οι άνθρωποι που τόσα χρόνια δεν έπεσαν στα γρανάζια της διαφθοράς . Δεν έσκυψαν το κεφάλι και δεν λαδώθηκαν . Διότι αν το έκαναν σήμερα δεν θαχαν πρόβλημα . Στα χρόνια του "σοσιαλισμού" είδαμε ξεπετάγονται κάποιοι δάσκαλοι, κάποιοι υπάλληλοι, κάποιοι κλητήρες κλπ και μέσα σε λίγα χρόνια να γίνονται με σπίτια, αυτοκίνητα , εξοχικά κλπ.
Μπορεί να δηλώνω φανατικός αντικαπιταλιστής αλλά στην πατρίδα μου υπεύθυνοι για την σημερινή κατάσταση είναι οι "σοσιαλιστές" .
Είναι αυτοί που βολευτήκαν οι ίδιοι βόλεψαν τα παιδιά τους και έπειτα  άρχισαν να βολεύουν και τα παιδιά των αντιπάλων τους ( Ήταν και πονηροί) .
Είναι αυτοί που το μόνο που τους ένοιαζε ήταν το βόλεμα των οικογενειών τους )
Άνθρωποι σαν το φίλο μου που ανέφερα παραπάνω σοσιαλιστής και αυτός κατέληξαν στην ψάθα.
Και που ήμαστε ακόμη .

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...

Μα πως κατάντησε έτσι ο Έλληνας.

Στα καφενεία οποιοσδήποτε παρατηρητικός μπορεί να πιάσει το σφυγμό της κοινωνία η το βαρόμετρο της καθημερινότητας . Κάποτε το καφενείο δίπλα μας έσφυζε από ζωή γέλια τραγούδια και γενικά από γλεντοκοπήματα . Τον τελευταίο χρόνο τα πράγματα δεν πάνε καλά , μέρα με την ημέρα     τα πράγματα και γίνονταν όλο χειρότερα, ο κόσμος αραιώνει οι άνθρωποι είναι σκεφτικοί έχουν σταματήσει τα γλέντια και οι χαρές     . Όλοι έρχονται στο καφενείο πίνουν έναν καφέ μετράμε τα ψηλά που έχουν στην τσέπη τους και φεύγουν η κάθονται μονοί τους βυθισμένοι στις σκέψεις τους. Τα βράδια που κάποτε γίνονταν χαμός βλέπεις ένα δυο άτομα να συζήσανε για τα τέλη κυκλοφορίας και τους νέους     φόρους και τις υποχρεώσεις τους . Στους ανθρώπους της γειτονιάς μας που πριν από     λίγα χρόνια τους διέκρινε η χαρά και η ζωντάνια σήμερα βλέπεις στα πρόσωπα τους την πίκρα την απογοήτευση και την τραγικότητα. Δεν γελάνε πια στο μυαλό τους κυκλοφορούν μαύρες σκέψεις . Ξέρουν ότι οι ...

Αντάρτικο

(Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010 10:12 πμ) Δεν θα ασχοληθώ με το πώς φτάσαμε εδώ ,απλά τα θέλαμε και τα πάθαμε .Αλλά θα αναρωτηθώ τώρα τι κάνουμε ? Κάποιος κάποτε αναφερόμενος στην σοβιετική ένωση τη αποκάλεσε αυτοκρατορία του κακού. Σήμερα πια ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που έχουν  σπείρει την βία και τον πανικό σε όλον τον πλανήτη.  Τώρα χρειάζεται αγώνας χωρίς έλεος απέναντι σε αυτούς που έφεραν την πατρίδα μας σε αυτή την κατάσταση  Δεν ξέρω ποιοι είναι, ξέρω μόνο οι το έκαναν για το χρήμα αδιαφορώντας για το τι θα προκαλέσουν στους ανθρώπους της πατρίδος μας. Από δω και σο εξής χρειάζεται αντάρτικο κάτι που οι Έλληνες το ξέρουν πολύ καλά  .Το αντάρτικο είναι η μορφή αγώνος που διεξάγει ένας λαός απέναντι σε έναν όλον λαό πολύ ισχυρότερο του.  Αντάρτικο από παντού, να μην ξέρουν από πού τους άρχετε . Όλοι μαζί αριστεροί και δεξιοί ,άντρες και γυναίκας . Πρέπει όλοι όμως να είμαστε ενωμένοι και να αφήσουμε στην άκρη τους εγωισμούς και τι...