(Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015 9:46 μμ)
Προ ημερών βρέθηκα με παρέα σε μια ταβέρνα στο Μοναστηράκι. Μπροστά μας έτρωγε για μεσημεριανό μια τετραμελής ελληνική οικογένεια. Δεξιά μας ήρθε και κάθισε ένα ζευγάρι από την Αργεντινή με το κοριτσάκι τους. Οι Έλληνες είχαν παραγγέλλει ήδη όπως και εμείς. Η οικογένεια από την Αργεντινή παρήγγειλαν από μια μπριζόλα ο καθένας και μια ελληνική σαλάτα. Όταν έφτασε η παραγγελία της ελληνικής οικογένειας γέμισε το τραπέζι. Κυρίως πιάτο για τον καθέναν , ψωμί, δυο μερίδες πατάτες , ελληνική σαλάτα, τζατζίκι, χώρια τυρί, μπύρες αναψυκτικά κλπ. Στο τραπέζι αριστερά μας ήρθε και κάθισε μια κοπέλα μονή της που από το παρουσιαστικό της φαίνονταν ότι δεν ήταν Ελληνίδα. Κάθισε μας χαμογέλασε ευγενικά έβγαλε το βιβλίο της και άρχισε να διαβάζει. Όταν κάποια στιγμή ήρθε το γκαρσόνι έδωσε ευγενικά την παραγγελία της και συνέχισε το διάβασμα. Η ελληνική οικογένεια μπροστά μας έτρωγε το μεσημεριανό της συζητώντας θέματα της καθημερινότητας . Εγώ είχα πιάσει κουβέντα με την οικογένεια από την Αργεντινή και μιλούσαμε για την οικονομική κρίση που μαστίζει τις χώρες μας. Κάποια στιγμή ήρθε και η παραγγελία της ξένης κοπέλας. Η οικογένεια των Ελλήνων φαίνεται ότι είχε τελειώσει το φαγητό της και συνέχισαν να μιλούν για πού θα πάνε στην συνέχεια. Ξαφνικά ο πατέρας ρώτησε αν θέλουν παγωτό. Όλοι συμφώνησαν ομόφωνα. Δίπλα η ξένη κοπέλα έτρωγε αργά το φαγητό της ενώ η οικογένεια από την Αργεντινή μοιράζονταν την μπύρα τους.
Η κοπέλα στο διπλανό τραπέζι διέκοψε το φαγητό της και συνέχισε να διαβάζει το βιβλίο της. Κοίταζα την οικογένεια των Ελλήνων και προσπαθούσα να καταλάβω αν έχουν καταλάβει ότι περνάμε την σοβαρότερη οικονομική κρίση της γενιάς μας Αρκετή ώρα αργότερα ζήτησαν τον λογαριασμό. Άκουσα την σύζυγο να λέει χαμηλόφωνα Μην αφήσεις πουρμπουάρ δεν μας βγαίνουν τα λεφτά. Όταν πλήρωσαν και έφυγαν κοίταξα το τραπέζι τους. Η φέτα ήταν άθικτη. Η χωριάτικη σαλάτα η μισή είχε μείνει στο τραπέζι, τα κρεμμύδια της σαλάτας ήταν άθικτα επίσης. Η σύζυγος και η κόρη της οικογενείας το κυρίως πιάτο μόλις που το είχαν αγγίξει. Οι μπύρες και τα αναψυκτικά είχαν καταναλωθεί όπως επίσης και το παγωτό.
Άφησα το μυαλό μου ταξιδέψει στις δεκαετίες του 80 και 90 τότε που οι νεοέλληνες άρχισαν να πιάνουν λεφτά στα χέρια τους. Φαίνεται ότι οι αιώνες πείνας και στερήσεων τους έκαναν να ξεσπαθώσουν στο θέμα του φαγητού. Οπού και να πήγαινες έβλεπες τα τραπέζια φορτωμένα με όλα τα καλά της ελληνικής κουζίνας και μη. Αφού κατανάλωναν ότι μπορούσαν να καταναλώσουν αφήναν τα υπόλοιπα όπως ήταν πάνω στο τραπέζι και όταν λέμε υπόλοιπα εννοούμε τα περισσότερα. Η ελληνική οικογένεια εκείνης της εποχής χαρακτηρίζονταν από την νοικοκυροσύνη και την σφιχτή οικονομία. Πολύ σπάνια από τους Έλληνες τους έφευγε και η δεκάρα. Η παραδοσιακή ελληνική κουζίνα που εξαρτιόταν κατά 80% από την φύση και βοηθούσε πολύ στην οικονομία της οικογένειας μπήκε στο περιθώριο. Τα κατοικίδια χαθήκαν, οι μπαξέδες έσβησαν , τα αμπέλια μαραθήκαν και εξαφανίστηκαν, οι Έλληνες άφησαν στην άκρη τα παραδοσιακά κρασιά, τσίπουρα, ρακιές κλπ και τ' ριξαν στο ουίσκι και στα υπόλοιπα εισαγόμενα ποτά. Έβλεπες στα σπίτια τους κάβες ολόκληρες από ποτά ξένης προέλευσης . Η ελληνίδα νοικοκυρά μια από τις καλύτερες νοικοκυρές της Ευρώπης σταμάτησε να ζυμώνει και να μαγειρεύει καθημερινά. Οι Έλληνες άρχισαν να αγοράζουν έτοιμα φαγητά από του σούπερ μάρκετ και να παραγγέλλουν απ έξω τροφές που δεν ήξεραν από πού έρχονται. Αυτή η κατάσταση συνεχίστηκε όλα τα υπόλοιπα χρόνια. Σπατάλη, σπατάλη, σπατάλη από έναν λαό που πριν μερικές δεκαετίες τρέφονταν με ζυμωτό ψωμί ,τυρί ,ελιές, σιτάρι κρασί και προϊόντα που τα παρήγαγε ο ίδιος. Οι Έλληνες για αρκετά χρόνια έζησαν μέσα σε ένα παραμύθι ευημερίας και ευμάρειας. Απέκτησαν χρήματα χωρίς να τα βγάζουν με τον ιδρώτα του και εκεί είναι το πρόβλημα. Ο φιλότιμος Έλληνας επί αιώνες ζούσε στην φτώχεια ήξερε να βγάζει το ψωμί του δουλεύοντας σκληρά και ξαφνικά κάποιοι του χάρισαν χρήματα, πολλά χρήματα, χωρίς να δουλεύει και εκεί έχασε τον έλεγχο. Έπεσε με τα μούτρα στο μέλι, ένα μέλι που δεν είχε γευτεί ποτέ του δεν ήξερε πώς να το κουμαντάρει, γλυκάθηκε και ήθελε όλο και περισσότερο. Τα λεφτά έφεραν την ασυδοσία και την διαφθορά, ώσπου ήρθε η οικονομική κρίση και κάποιοι προσγειώθηκαν απότομα. Όταν λέω κάποιοι, εννοώ κάποιοι, διότι οι περισσότεροι Έλληνες ζουν ακόμη στο όνειρο της σπάταλης. Οι περισσότεροι από εμάς αρνούνται να ξυπνήσουν από αυτό το όνειρο γιατί θα βρεθούν αντιμέτωποι με την φρικτή πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που τους στέλνει πάλι πίσω στην σκληρή δουλειά και στην φτώχεια. Έτσι συνεχίζουν να σπαταλάμε ακόμη ενώ βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού, σπαταλάμε από πανικό και από συνήθεια ελπίζοντας ότι κάποιος θα τους σώσει είτε Σαμαράς είναι αυτός είτε ,Βενιζέλος ,είτε Τσίπρας και σπαταλάμε απελπισμένα μέχρι το τελευταίο λεπτό, χωρίς να τους ενδιαφέρει ότι αύριο δεν θα έχουν να φάνε. Σπαταλάμε με σήμα μόνο την ελπίδα σε ένα ταξίδι που δεν είναι πια τίποτα εύκολο και το ξέρουν, αλλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν επειδή στην ουσία ποτέ δεν κατάλαβαν την πραγματική έννοια του χρήματος. Από την απόλυτη φτώχεια κολυμπούσαν χωρίς να το ξέρουν στο ξένο χρήμα και ξαφνικά ξανάπεσαν στην φτώχεια και όχι μόνο. Βρέθηκαν ξανά φτωχοί και χρεωμένοι δηλαδή σε μια κατάσταση πολύ χειρότερη απ ότι ήταν παλιότερα. Είναι μια πραγματικότητα που δυστυχώς δεν θέλουν να την παραδεχτούν.
Η κοπέλα δίπλα μας σταμάτησε το διάβασμα και φώναξε το γκαρσόν.
-Μπορώ να έχω τον λογαριασμό και αν είναι εύκολο και ένα μπολ για να βάλω το φαγητό μου;
-Βεβαίως της απάντησε το γκαρσόν.
Το γκαρσόν έφυγε και η κοπέλα συνέχισε το διάβασμα.
Δεν το κρύβω ότι η συνείδηση μου κάπου ζορίστηκε. Από την μια η σπατάλη της ελληνικής οικογενείας και από την άλλη η οικονομία της ξένης κοπέλας.
-Καλησπέρα σας θα μπορούσα να σας απασχολήσω;
-Παρακαλώ μου είπε χαμογελώντας.
-Από πού είστε;
Από τις ΗΠΑ μου απάντησε με καμάρι.
Η εικόνα που είχα για τους νέους των ΗΠΑ ήταν διαφορετική. Χορτασμένα παιδιά, μάλλον παχουλά έως πολύ παχουλά με ροπή στις σπατάλες, την έξαλλη ζωή ,τα ολονύχτια πάρτι ,τα μεθύσια, χάμπουργκερ, κακή διατροφή, ουίσκι , εγωκεντρισμός , εγωπάθεια , καπέλα , περίεργα ντυσίματα κλπ. Η κοπέλα δίπλα μου δεν είχε καμία σχέση με αυτήν την εικόνα. Και μπορώ να πω ότι μάλλον με προσγείωσε πολύ απότομα.
Άφησε το βιβλίο της στην άκρη και μιλήσαμε για το πόσο της αρέσει η Ελλάδα και οι Έλληνες. Ήθελα να την ρωτήσω πολλά αλλά περιορίστηκα στα καθημερινά. Κάποια στιγμή που μιλήσαμε για τους Έλληνες μου είπε ότι είμαστε ένας υπέροχος λαός με πολύ πλούσια ιστορία αλλά είναι η εποχή που πρέπει να δουλέψουμε σκληρά γιατί ο κόσμος πάει μπροστά είτε το θέλουμε είτε όχι και πρέπει να αποφασίσουμε αν θα πάμε μαζί του η θα μείνουμε πίσω. Όταν την ρώτησα πως κατά την γνώμη της μπορεί να γίνει αυτό μου είπε χαμογελώντας: εγώ είμαι αμερικανίδα και δεν είμαι ελληνίδα αυτό θα το αποφασίσετε εσείς. Κοιτάζοντας αυτό το νέο παιδί που σύμφωνα με την εικόνα που έχουμε οι περισσότεροι Έλληνες για τα αμερικανάκια θα πρέπει να ήταν κάπου με την παρέα της να διασκεδάζει και να γλεντοκοπάει. Αντίθετα αυτό το νέο παιδί κάθονταν απέναντι μου και μετέδιδε ήρεμα και ευγενικά την κουλτούρα της πατρίδος της. Αυτό το παιδί για μένα ήταν ο καλύτερος πρεσβευτής της χώρας της . Δεν ξέρω ποια ήταν, τι δουλειά έκανε η αν έκανε, κατάλαβα όμως ότι έχει παιδεία και αρχές τις όποιες έχει αποκτήσει από το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας της. Οι ΗΠΑ κάποτε σαν νέα χώρα κατάλαβαν ότι μπορούν να γίνουν η υπερδύναμη του πλανήτη και τα κατάφεραν. Για να γίνουν όμως υπερδύναμη έπρεπε να εκπαιδεύσουν για αυτό το σκοπό έναν ολόκληρο λαό και αυτό ξεκίνησε από την παιδεία. Οι αρχαίοι Αθηναίοι για να φτάσουν στον χρυσό αιώνα του Περικλέους είχαν ξεκινήσει να παιδεύουν τους νέους του διακόσια χρονιά νωρίτερα. Οι Σπαρτιάτες ήταν οι καλύτεροι πολεμιστές της αρχαιότητος διότι αγαπούσαν την πατρίδα τους. Δεν ήταν καλοί πολεμιστές γιατί ήταν πολεμοχαρείς, ήταν καλοί πολεμιστές γιατί είχαν ιδανικά και αγαπούσαν την πόλη τους. Σήμερα στην πατρίδα μας στον τομέα της παιδείας βασιλεύει η παραοικονομία και η παραπαιδεία. Αλίμονο σε αυτόν που θα προσπαθήσει να χτυπήσει την παραπαιδεία και να αλλάξει το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Σε ένα βράδυ θα έχει γίνει μασόνος, Εβραίος , σιωνιστής, Τουρκόφιλος πράκτορας των αμερικανών και μέλος μιας παγκόσμιας ομάδας που θέλει το κακό της Ελλάδος κλπ
Όταν ήρθε ο λογαριασμός της πήρε το μπολ με το φαγητό της μας χαιρέτησε ευγενικά και έφυγε. Κοιτάζοντας την να φεύγει σκέφτηκα ότι είναι πολίτης της πιο πλούσιας χώρας του κόσμου παρόλα αυτά πήρε σε μπολ το φαγητό που της περίσσεψε χωρίς να ντραπεί μήπως την κακοχαρακτηρίσουν. Είμαι σίγουρος ότι πολύ λίγοι θα ήταν οι Έλληνες που θα έκαναν κάτι τέτοιο. Συνήθως αρεσκόμαστε να λέμε ότι είμαστε απόγονοι του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη και κουβαλάμε στην πλάτη μας μια βαριά κληρονομία. Άλλα όμως αντικειμενικά μεγαλύτερη σχέση έχει αυτή η ξένη κοπέλα με τις ιδέες του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη παρά οι περισσότεροι από εμάς. Μας αρέσει να λέμε ότι για όλα μας φταίνε οι ξένοι. Έχουμε μπει στην χειρότερη κρίση της ιστορίας μας σαν κράτος. Άλλοι λένε ότι φταίνε οι Γερμανοί, άλλοι λένε ότι φταίνε ,οι Αμερικανοί άλλοι ότι φταίνε οι σιωνιστές η παγκόσμια υπερκυβέρνηση κλπ. Εγώ αναρωτιέμαι όταν η ενωμένη Ευρώπη μας έδινε τα χρήματα με το τσουβάλι για να ανοικοδομήσουμε την χώρα μας εμείς τι κάναμε; Αντί να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα χρήματα για να φτιάξουμε μια ανταγωνιστική οικονομία τα βάζαμε στις τσέπες μας. Στην χώρα μας έπεσαν τόσα πολλά χρήματα σαν οικονομική ενίσχυση από την Ευρώπη που θα μπορούσαμε να είχαμε γίνει μια από τις ποιό εύρωστες οικονομίες της Ευρώπης αν όχι του πλανήτη άλλα εμείς αντί να τα χρησιμοποιήσουμε για την ανάπτυξη της χώρας τα κατασπαταλήσαμε. Άλλα να ήταν μονό αυτό αφού σπαταλήσαμε όλη αυτή την οικονομική βοήθεια ζητήσαμε και πήραμε δανικά τα οποία και αυτά με την σειρά τους τα σπαταλήσαμε. Τόσα χρόνια με την βοήθεια που είχαμε πάρει θα μπορούσαμε σαν χώρα να είχαμε αναπτύξει μια ανεξάρτητη οικονομία στηριζόμενη στα ελληνικά μυαλά και στα Ελληνικά χέρια. Δεν το κάναμε όμως και τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι τρέχουμε και δεν φτάνουμε. Τώρα βλέπουμε τι έπρεπε να είχαμε κάνει κάποτε αλλά παρόλα αυτά δεν τα κάνουμε ούτε και τώρα . Εκεί είναι το πρόβλημα χάσαμε την μαχητικότητα μας χάσαμε επίσης τη επίμονη και την υπομονή για να παλεύουμε για να κερδίσουμε. Υπάρχουν αλλαγές που έπρεπε να τις είχαμε κάνει από χθες ιδικά στον τομέα της παιδεία. Οι νέοι μας είναι το παρών και το μέλλον του τόπου μας αλλά με αστείες δικαιολογίες τους θυσιάσαμε στον βωμό του χρήματος.
Η κοπέλα χάθηκε στην στροφή και οι σκέψεις συνέχυσαν να τρέχουν στο μυαλό μου. Σίγουρα όλοι οι νέοι των ΗΠΑ δεν είναι σαν αυτή την κοπέλα που καθόταν δίπλα μου. Όπως επίσης υπάρχουν και πολλά ελληνόπουλα που είναι καλύτερα από αυτή αλλά το θέμα είναι ότι οι ΗΠΑ και οι άλλες χώρες έχουν τον τρόπο να αξιοποιούν αυτά τα μυαλά και να τα κάνουν παραγωγικά για τον τόπο τους . Στην πατρίδα μας όλα τα προικισμένα μυαλά φεύγουν για το εξωτερικό γιατί δεν υπάρχει καμία υποδομή για αυτά . Εντάξει να γίνει αυτό στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης το καταλαβαίνω αλλά από τότε μέχρι σήμερα έχουν περάσει σχεδόν τέσσερες δεκαετίες και επικρατεί η ίδια κατάσταση και σήμερα με την οικονομική κρίση χειρότερη, επομένως κάτι δεν πάει καλά, κάτι φταίει με το σύστημα παιδείας της χώρας μας.
Σήμερα που η πατρίδα μας χρειάζεται όλους είναι καιρός να αποδείξουμε ότι είμαστε πνευματικά παιδιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη και όχι μόνο απόγονοι τους , διότι αυτό που θα μας βγάλει από την κρίση δεν είναι το χρήμα αλλά το κοφτερό μυαλό που βγαίνει από μια ολοκληρωμένη παιδεία. Όπλο μας δεν είναι το χρήμα γιατί έτσι και αλλιώς δεν το έχουμε. Όπλο μας είναι αυτό που διέθετε πάντα η ρωμιοσύνη, ο πολιτισμός . Αν γυρίσουμε πίσω στους αιώνες θα δούμε ότι αυτό που μας ανέδειξε και μας έσωσε όταν είχαμε ανάγει ήταν ο πολιτισμός και τα παράγωγα του. Αυτό θα μας σώσει και τώρα αρκεί να το καταλάβουμε και να φερθούμε ανάλογα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου