Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η πουτάνα

(Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016 0:29 πμ)


Γυναίκα, θηλυκό, δημιουργία, ζωή και παράλληλα ο αποδιοπομπαίο τράγος της κοινωνίας . Η εύκολη εκτόνωση του ακοινώνητου, του άξεστου και του σεξουαλικά πεινασμένου . Αιώνες τώρα ο ανέραστος ουσιαστικά άντρας, ο σεξιστής και ο ανώμαλος ρίχνει τα βάρη της μίζερης ζωής του στο "υποκατάστατο" της δημιουργίας του ,το όργανο, της πιο απαράδεκτης και εξευτελιστικής εκμετάλλευσης. Την γυναίκα .Το πλάσμα που δικαιωματικά είναι άξιο της μεγαλύτερης τιμής και του απόλυτου σεβασμού, τη Μάνα . Λοιπών του κώλου μάγκες, όλοι μας έχουμε βάλει το χεράκι μας για να φτάσουν αυτά τα πλάσματα εκεί που έφτασαν, δεν φύτρωσαν ξαφνικά στα ξενοδοχεία και στα πεζοδρόμια. Καμία γυναίκα δεν γεννήθηκε πουτάνα , πάντα πίσω από μια πουτάνα υπάρχει ένας, η περισσότεροι αγαπητικοί που εκμεταλλευτήκαν την ψυχούλα της.  Γιαυτό λοιπόν κάθε φορά που βλέπουμε μια πουτάνα στον δρόμο μας καλό θα ήταν να πηγαίναμε στον καθρέπτη και να φτύνουμε τα μούτρα μας . Μιλώ για μας τους αρσενικούς που όταν μα βολεύει τις πηδάμε και τις πληρώνουμε ή μπορεί κάποιοι από εμάς να μην τις πληρώνουν με τσαμπουκά  και όταν περνάμε μπροστά τους με τις γυναίκες μας και τα παιδιά μας τις βρίζουμε και τις φτύνουμε .
Οι πουτάνες  είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας, η ύπαρξη τους δείχνει  την παιδεία μας και τον σεβασμό μας απέναντι στην γυναίκα, την μάνα, την αδελφή, την κόρη. . Ξεχνάμε ότι η γυναίκα είναι το άλλο μας μισό, είναι η ζωή και η δημιουργία, είναι το πλάσμα στο οποίο οφείλουμε την ύπαρξη μας..
Και να θυμόμαστε ότι άντρας  είναι αυτός που ξέρει να φέρεται σωστά σε μια γυναίκα , αλλά Κύριος  είναι αυτός που ξέρει να φέρεται σωστά σε μια πουτάνα.  

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...