(Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010 12:12 πμ)
Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε ότι η ζωή έχει μετατραπεί σε ένα κακό όνειρο, σαν έναν εφιάλτη που δεν μπορούμε και δεν πρόκειται να ξυπνήσουμε ποτέ . Η σημερινή τραγικά ανθρωπινή κατάσταση προσωπικά με παραπέμπει στην σπηλιά του Πλάτωνα .
Εκεί που η άνθρωποι είναι αλυσοδεμένοι στο βάθος της σπηλιάς και δουλεύουν ακατάπαυστα με φόντο το βάθος της σπηλιάς . Η ζωή τους όλη είναι οι σκιές τους που κινούνται στα τοίχωμα από την μεγάλη φωτιά που είναι πίσω τους . Ο μύθος του Πλάτωνα δεν νομίζω να βρει καλύτερη εποχή για εφαρμογή ...
Οι αλυσίδες που έχουν δεμένους τους ανθρώπους στον μύθο έχουν αντικατασταθεί από δάνεια, πιστωτικές κάρτες, και οιοσδήποτε άλλης μορφής οικονομικής συναλλαγής .
Η φωτιά έχει αντικατασταθεί από την τηλεόραση και το Χόλυγουντ, ενώ οι φύλακες και οι άρχοντες είναι πάντα παρόντες, ίδιοι και απαράλλακτοι, αδυσώπητοι όσο ποτέ . Κάποτε οι άρχοντες στους πολέμους ήθελαν τους αντιπάλους τους νεκρούς στα παιδεία των μαχών , σήμερα πια δεν θέλουν πολέμους που να εξαφανίζουν τους αντιπάλους ,τους θέλουν ζωντανούς και σκλάβους να δουλεύουν για αυτούς .
Αν δούμε σήμερα την κοινωνική πραγματικότητα θα δούμε ότι οι άνθρωποι έχουν καταντήσει σαν τους ανθρώπους του μύθου, κυνηγάνε ψευδαισθήσεις και όνειρα που δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν ποτέ όπως οι σκιές του μύθου ....... Όλοι ζουν με την ελπίδα ότι μια μέρα θα γίνουν πλούσιοι μεγάλοι και τρανοί παρασυρόμενοι από τα ΜΜΕ.
Όμως πια όλοι ξέρουμε ότι δουλεύοντας κανένας δεν γίνεται πλούσιος, ούτε καν περνά άνετα πια . Οι άρχοντες πίσω από τους φύλακες είναι πιο αδυσώπητοι και πιο ανελέητοι διότι έχει ξεκινήσει ανάμεσα τους ένας άγριος ανταγωνισμός πλούτου . Ένας ανταγωνισμός που μοιραία γέρνει εις βάρος των ανθρώπων που δουλεύουν πια χωρίς αντίκρισμα, έχουν γίνει σκλάβοι σε τέτοιο σημείο που όσο πιο πολύ δουλεύουν τόσο πιο πολλά χάνουν ...... Οι άρχοντες πια το ξέρουν καλά το παιχνίδι, οι φρουροί μπροστά τους έχουν γίνει και αυτοί αδυσώπητοι ,διότι βλέπουν την κατάντια των ανθρώπων και φοβούμενοι μην έρθουν στην θέση τους γίνονται όλο και πιο διεφθαρμένοι . Η επιβίωση τους εξαρτάται πια από το πόσο καλοί γλείφτες και ρουφιάνοι γίνονται στους άρχοντες ......
Και έτσι οι άνθρωποι ζουν μια απελπισία χωρίς τέλος. Και όσο περνά ο καιρός γίνεται όλο και πιο αδύνατη η παρουσία ενός "εκλεκτού" ανάμεσα τους. Ο "εκλεκτός" πρέπει να περάσει την λάμψη της φωτιάς του εξαγριωμένους φύλακες , τους άρχοντες, να βγει από την σπηλιά , να δει και να κατανοήσει τη αλήθεια να πάρει την απόφαση να γυρίσει πίσω, να ξαναπεράσει τους άρχοντες , τους φύλακες την φωτιά, να ξαναβρεί τους συνάνθρωπους του , να τους πει την αλήθεια , να τους πείσει ότι δεν είναι τρελός με αυτά που τους λέει.......
Δυστυχώς πια όλοι μας ζούμε σε ένα καραμελώμενο παραμύθι που κάποιοι μας πασάρουν και κλέβουν κάθε μέρα την ψυχή μας απροκάλυπτα πια , χωρίς μάσκες και ντροπές .......
Οι "εκλεκτοί- ηγέτες" έχουν πια εξαφανιστεί , οι άνθρωποι πρέπει πια μόνοι τους να σηκώσουν το ανάστημα τους να σπάσουν τις αλυσίδες να περάσουν την φωτιά να εξουδετερώσουν τους φρουρούς να ανατρέψουν τους άρχοντες και να βγουν από την σπηλιά του Πλάτωνα για να δουν την αλήθεια .
Ναι αλλά για να κάνουν άλλα αυτά χρειάζεται μια αιτία και μια αφορμή . Η αιτία υπάρχει είναι η αφόρητη σκλαβιά η αφορμή δεν ξέρω πως θα έρθει .. Ίσως οι αλυσίδες όταν γίνουν πολύ βαριές οι άνθρωποι δεν θα μπορούν πια να δουλεύουν από το βάρος τους.....
Οι άρχοντες όμως λόγω ανταγωνισμού θα ζητιάνε περισσότερο πλούτο και θα είναι πιο απαιτητικοί .....
Τότε ίσως γεννηθεί η σπίθα του πνευματικού ξεσηκωμού καταρχάς ......
Εκεί που η άνθρωποι είναι αλυσοδεμένοι στο βάθος της σπηλιάς και δουλεύουν ακατάπαυστα με φόντο το βάθος της σπηλιάς . Η ζωή τους όλη είναι οι σκιές τους που κινούνται στα τοίχωμα από την μεγάλη φωτιά που είναι πίσω τους . Ο μύθος του Πλάτωνα δεν νομίζω να βρει καλύτερη εποχή για εφαρμογή ...
Οι αλυσίδες που έχουν δεμένους τους ανθρώπους στον μύθο έχουν αντικατασταθεί από δάνεια, πιστωτικές κάρτες, και οιοσδήποτε άλλης μορφής οικονομικής συναλλαγής .
Η φωτιά έχει αντικατασταθεί από την τηλεόραση και το Χόλυγουντ, ενώ οι φύλακες και οι άρχοντες είναι πάντα παρόντες, ίδιοι και απαράλλακτοι, αδυσώπητοι όσο ποτέ . Κάποτε οι άρχοντες στους πολέμους ήθελαν τους αντιπάλους τους νεκρούς στα παιδεία των μαχών , σήμερα πια δεν θέλουν πολέμους που να εξαφανίζουν τους αντιπάλους ,τους θέλουν ζωντανούς και σκλάβους να δουλεύουν για αυτούς .
Αν δούμε σήμερα την κοινωνική πραγματικότητα θα δούμε ότι οι άνθρωποι έχουν καταντήσει σαν τους ανθρώπους του μύθου, κυνηγάνε ψευδαισθήσεις και όνειρα που δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν ποτέ όπως οι σκιές του μύθου ....... Όλοι ζουν με την ελπίδα ότι μια μέρα θα γίνουν πλούσιοι μεγάλοι και τρανοί παρασυρόμενοι από τα ΜΜΕ.
Όμως πια όλοι ξέρουμε ότι δουλεύοντας κανένας δεν γίνεται πλούσιος, ούτε καν περνά άνετα πια . Οι άρχοντες πίσω από τους φύλακες είναι πιο αδυσώπητοι και πιο ανελέητοι διότι έχει ξεκινήσει ανάμεσα τους ένας άγριος ανταγωνισμός πλούτου . Ένας ανταγωνισμός που μοιραία γέρνει εις βάρος των ανθρώπων που δουλεύουν πια χωρίς αντίκρισμα, έχουν γίνει σκλάβοι σε τέτοιο σημείο που όσο πιο πολύ δουλεύουν τόσο πιο πολλά χάνουν ...... Οι άρχοντες πια το ξέρουν καλά το παιχνίδι, οι φρουροί μπροστά τους έχουν γίνει και αυτοί αδυσώπητοι ,διότι βλέπουν την κατάντια των ανθρώπων και φοβούμενοι μην έρθουν στην θέση τους γίνονται όλο και πιο διεφθαρμένοι . Η επιβίωση τους εξαρτάται πια από το πόσο καλοί γλείφτες και ρουφιάνοι γίνονται στους άρχοντες ......
Και έτσι οι άνθρωποι ζουν μια απελπισία χωρίς τέλος. Και όσο περνά ο καιρός γίνεται όλο και πιο αδύνατη η παρουσία ενός "εκλεκτού" ανάμεσα τους. Ο "εκλεκτός" πρέπει να περάσει την λάμψη της φωτιάς του εξαγριωμένους φύλακες , τους άρχοντες, να βγει από την σπηλιά , να δει και να κατανοήσει τη αλήθεια να πάρει την απόφαση να γυρίσει πίσω, να ξαναπεράσει τους άρχοντες , τους φύλακες την φωτιά, να ξαναβρεί τους συνάνθρωπους του , να τους πει την αλήθεια , να τους πείσει ότι δεν είναι τρελός με αυτά που τους λέει.......
Δυστυχώς πια όλοι μας ζούμε σε ένα καραμελώμενο παραμύθι που κάποιοι μας πασάρουν και κλέβουν κάθε μέρα την ψυχή μας απροκάλυπτα πια , χωρίς μάσκες και ντροπές .......
Οι "εκλεκτοί- ηγέτες" έχουν πια εξαφανιστεί , οι άνθρωποι πρέπει πια μόνοι τους να σηκώσουν το ανάστημα τους να σπάσουν τις αλυσίδες να περάσουν την φωτιά να εξουδετερώσουν τους φρουρούς να ανατρέψουν τους άρχοντες και να βγουν από την σπηλιά του Πλάτωνα για να δουν την αλήθεια .
Ναι αλλά για να κάνουν άλλα αυτά χρειάζεται μια αιτία και μια αφορμή . Η αιτία υπάρχει είναι η αφόρητη σκλαβιά η αφορμή δεν ξέρω πως θα έρθει .. Ίσως οι αλυσίδες όταν γίνουν πολύ βαριές οι άνθρωποι δεν θα μπορούν πια να δουλεύουν από το βάρος τους.....
Οι άρχοντες όμως λόγω ανταγωνισμού θα ζητιάνε περισσότερο πλούτο και θα είναι πιο απαιτητικοί .....
Τότε ίσως γεννηθεί η σπίθα του πνευματικού ξεσηκωμού καταρχάς ......
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου