Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προς τον Διοικητή τροχαίας Λαμίας.

Η γιορτή του Πάσχα έχει φτάσει και όπως πάντα τις παραμονές των εορτών η τροχαία Λαμίας έχει ξεκινήσει "Το κυνήγι των μαγισσών".
Πριν συνεχίσω θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν με ενοχλεί καθόλου το κυνήγι της παραβατικότητας που έχει ξεκινήσει τις τελευταίες ημέρες η τροχαία Λαμίας αρκεί να ήταν σε καθημερινή βάση. Αν προσέξουμε ιδικά η πλατεία πάρκου είναι το κέντρο στο οποίο διαπράττονται κατά κόρον και καθ’ υποτροπή όλες οι παραβάσεις του κώδικα οδικής κυκλοφορίας μπροστά στα μάτια της τροχαίας. Φταίνε οι άντρες της τροχαίας για αυτή απίστευτη οδική παραβατικότητα που παρουσιάζει η πόλη μας; ΟΧΙ. Οι άντρες της τροχαίας ενεργούν ανάλογα με τις διαταγές που έχουν λάβει από τον διοικητή τους. Κύριε διοικητά , η συνήθεια για της εφόδους της τροχαίας στις ημέρες των εορτών ξεκίνησε την εποχή της "οικονομικής ευημερίας" , τότε που οι πολίτες της χώρας μας δικαιούταν και έπαιρναν δώρα , των Χριστουγέννων , του Πάσχα και το επίδομα αδείας. Σήμερα τα 80% των πολιτών της χώρας μας είναι οικονομικά εξαθλιωμένοι. Αυτοί που δεν πληρώνουν ασφάλεια , δεν περνούν ΚΤΕΟ κλπ είναι αυτοί που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν. Ναι , μια συνήθης απάντηση από πολλούς είναι ότι αυτό δεν είναι δουλειά της αστυνομίας, απλά η αστυνομίας εφαρμόζει τον νόμο. Μόνο που αυτή η λογική δεν ταιριάζει σε έναν ανώτερο αξιωματικό και μάλιστα σε διοικητή μιας συγκεκριμένης υπηρεσίας αλλά είναι αντίληψη του κατωτέρου προσωπικού της υπηρεσίας σας. Ένας διοικητής πρέπει να λαμβάνει τα μηνύματα της κοινωνίας και να πράττει ανάλογα προς όφελος της. Θέλω να πω πως αν αυτή την επίδειξη εξουσίας (γιατί για αυτό πρόκειται) που κάνετε πάντα πριν από τις γιορτές ,αν το κάνατε σαν εφαρμογή καθηκόντων σε καθημερινή βάση η κοινωνική σας πρόσφορα θα ήταν πολύ καλύτερη, πολύ πιο ωφέλιμη και πιο αποτελεσματική στην τοπική κοινωνία. Με το "κυνήγι μαγισσών" που έχετε ξεκινήσει την τελευταία εβδομάδα σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, το μόνο που καταφέρνετε είναι να στερήσετε από αμέτρητες οικογένειες την χαρά της γιορτής του Πάσχα. Πολλοί πολίτες της πόλης μας θα αναγκαστούν να πληρώσουν τα πρόστιμα που τους επιβάλατε και να στερηθούν το αρνί, τα δώρα στα παιδιά τους ,στα εγγόνια του ,στα βαφτιστήρια τους κλπ. Ενώ αν εφαρμόζατε όπως έπρεπε και σύμφωνα με τον νόμο τα καθήκοντα σας σε καθημερινή βάση όπως ανέφερα παραπάνω, θα μπορούσε τις μέρες των γιορτών η υπηρεσία σας να είναι πιο ελαστική και πιο ανθρώπινη.
Επίσης με το "κυνήγι μαγισσών" που έχετε εξαπολύσει εσείς και οι προκάτοχοι σας έχετε μετατρέψει τους άντρες σας σε πιόνια μια ατέλειωτης κρατικής εισπρακτικής μηχανής. Η δουλειά των αντρών σας δεν είναι να μπουν στην νοοτροπία να ρίχνουν πρόστιμα με κάθε τρόπο, αλλά η πάταξη της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας. Με αυτόν τον τρόπο αλλοιώνετε τη συνείδηση τους σαν αστυνομικούς και τους μετατρέπετε σε μισητούς κρατικούς υπαλλήλους. Κλείνοντας θα ήθελα να πω πως η κοινή αντίληψη δείχνει ότι κάποιοι για ακόμη μια φορά χρησιμοποιούν τους άντρες της αστυνομίας για έργα που είναι πέρα από την κοινωνική της κουλτούρα και προσφορά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...