Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σχετικά με τις επετειακές παρελάσεις

(Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015 2:29 μμ)


Γεγονός είναι ότι η  φετινή παρέλαση της 25 Μαρτίου όπως και η παρέλαση της 28ηςΟκτωβρίου στην Λαμία  ήταν πολύ ποιο διαφορετικές  από τις παρελάσεις των προηγουμένως ετών. Κάποιοι αποφάσισαν να τις πάρουν  στα  σοβαρά  και προσπαθούν   να δώσουν μια διαφορετική υπόσταση στον  θεσμό των παρελάσεων.
Πρέπει να τονίσουμε ότι ο θεσμός των παρελάσεων έχει  κάποιον συγκεκριμένο σκοπό και αναφέρονται σε κάποια συγκριμένα επετειακά γεγονότα της πατρίδος μας  τα οποία όλοι οφείλουμε να σεβαστούμε.
Η παρέλαση της 25 Μαρτίου συμβολίζει  η τουλάχιστον θα πρέπει να συμβολίζει  την εξέγερση των Ελλήνων εναντίων του Οθωμανικού ζυγού. Η παρέλαση είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής απέναντι στον αγώνα και το πάθος των Ελλήνων για την ελευθερία. Έναν απελευθερωτικό αγώνα ο οποίος ενέπνευσε χιλιάδες ποιητές,  συγγράφεις, ζωγράφους, αγωνιστές , πολιτικούς κλπ απ όλο τον κόσμο. Χιλιάδες φιλέλληνες απ όλα τα μήκη και πλάτη της γης άφησαν τις πατρίδες τους , τις δουλειές τους ,τις οικογένειες τους για να έρθουν να πολεμήσουν και να θυσιαστούν  για την ελευθερία της Ελλάδος και το ελληνικό πνεύμα.  
Παρατηρώντας τον τρόπο που παρελαύνουν οι μαθητές τόσα χρόνια αντιλαμβανόμαστε ότι μάλλον δεν έχουν  καταλάβει την βαθύτερη έννοια των παρελάσεων .  Δεν έχουν καταλάβει η δεν τους έδωσαν  κάποιοι  να καταλάβουν το μέγεθος και την έννοια της ελληνικού ξεσηκωμού. Δεν έχουν καταλάβει τον τιτάνιο αγώνα των προγόνων τους άλλα ούτε και τις επιπτώσεις του ξεσηκωμού ακόμη και στην δίκη τους ζωή 193 χρόνια αργότερα.
Εδώ το ερώτημα είναι αν και πόσο ευθύνονται οι μαθητές για αυτή τους την άγνοια που προσωπικά εκτιμώ ότι δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη.  
Φέτος στην παρέλαση της  28ης  Οκτώβριου στην πόλη μας είδαμε με καμάρι τα ελληνόπουλα  να  παρελαύνουν  κάτω από την βροχή. Σήμερα είδαμε επίσης τους σημαιοφόρους και τους παραστάτες  των σχολείων, των γυμνασίων και των λυκείων  να παρελαύνουν πάλι κάτω από την βροχή .Οι νέοι μας έδειξαν ότι είχαν το ίδιο ψυχικό σθένος με τους στρατιώτες ,τους αστυνομικούς , τους πυροσβέστες και όλους τους άλλους ενήλικες που παρέλασαν δίπλα τους.  Το μόνο μελανό σημείο των νέων μας ήταν ο βηματισμός κατά την ώρα της παρέλασης. Αλλά και για αυτό  οι μόνοι που δεν φταίνε είναι οι μαθητές ,άλλα δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο.
Ανακεφαλαιώνοντας θέλω να τονίσω ότι οι παρελάσεις  αν είναι να συνεχιστούν θα πρέπει να ανταποκρίνονται  στον σκοπό για τον οποίον δημιουργήθηκαν. Σε αυτό πρέπει να συμβάλουν άλλοι οι εμπλεκόμενοι  για να έχουν την σωστή απήχηση πρώτα στους νέους μας και έπειτα στον υπόλοιπο λαό  αλλιώς ας μην γίνονται καθόλου . Αυτοί που διοικούν τον τόπο μας έδειξαν ότι έχουν κάνει στην άκρη την παθητικότητα των προκατόχων τους σε ότι είχε σχέση με τους νέους μας. Τα παιδιά της πόλης έδειξαν ότι έχουν θέληση άλλα και αποφασιστικότητα. Το έδειξαν  σήμερα στην παρέλαση της 25 Μαρτίου όπως και στην παρέλαση της  28 Οκτωβρίου. Το μόνο που απομένει είναι η σωστή και επίμονη εκπαίδευση των μαθητικών τμημάτων που παρελαύνουν στις μεγάλες εθνικές εορτές .

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...