Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η αστυνομία δημιουργεί εγκληματίες

Ανεβαίνοντας με το παπί χωρίς κράνος την Καραΐσκάκη στο ύψος των εκκλησιών βλέπω έναν τροχονόμο να μου κάνει νόημα να μπω αριστερά και να σταματήσω ...;
-Ας πρόσεχες λέω μέσα μου ...; ...; ...;
Αργά μπήκα στην αριστερά και σταμάτησα .
-Ότι και να γράψεις θα έχεις δίκιο του λέω χαμογελώντας αμήχανα ...; ...;
Άδεια δίπλωμα ασφάλεια ταυτότητα,,,,,,, ανοίγω το βαλιτσάκι και βλέπει το κράνος ...;.
-Φύλα το να το έχεις μου λέει χαμογελώντας ...; ...;
Του δίνω τα χαρτιά τα ελέγχει και άρχισε να γράφει την κλίση .
-Πόσο είναι το πρόστιμο?
-Τριακόσια πενήντα ευρώ!
-Ποσοοοοοοοοοοοοοο μου έφυγε η γη κάτω από τα πόδια. Το πόσο για μένα αυτή την εποχή είναι αβάσταχτο
Μπορείς να γράψεις κάτι άλλο αν σου είναι εύκολο γιατί τέλος του μήνα πρέπει να πληρώσω την εφορία του λέω.
-Δεν μπορώ μου απάντησε ...;..
Με έπιασε πανικός δεν κρύβω ότι για μια στιγμή βούρκωσα αλλά κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα ...; ...;.
Μου ζήτησε τα υπόλοιπα στοιχεία μου του τα έδωσα υπέγραψα την κλίση ζήτησα τα χαρτιά μου για να φύγω .
Μου τα έδωσε όλα εκτός από το δίπλωμα .
-Θα γίνει κράτηση διπλώματος για δέκα μέρες του λέει .
Αυτό δεν το μπορούσα να το πιστέψω .
-Δεν κατάλαβα δηλαδή θα πληρώσω τριακόσια πενήντα ευρώ και θα μου κρατήσετε και το δίπλωμα .
-Ναι μου απάντησε?
-Ναι αλλά στο έντυπο είναι και το δίπλωμα του αυτοκινήτου του λέω....
Δεν μου απάντησε .
Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και ένιωσα να με πνίγει η οργή σήκωσα τα χέρια μου να του ορμήξω αλλά συνειδητοποίησα ότι αν έκανα κάτι τέτοιο σε μια ώρα θα ήμουνα στη φυλακή ...;.
-Αυτό είναι παραλογισμός του είπα με οργή ...; ...;..
-Δεν κάνουμε εμείς τους νόμους μου απάντησε ήρεμα ...; ...;.
Ανέβηκα στο μηχανάκι μου και έφυγα ...; ...;..χωρίς δίπλωμα ...; ...;.
Δηλαδή αν τώρα με σταματήσει κάποιος τροχονόμος και με βρει χωρίς δίπλωμα τι γίνεται αναρωτήθηκα ή ακόμη χειρότερα αν έπειτα από δυο η τρεις μέρες που θα μεταφέρω προϊόντα για την επιχείρηση μου με σταματήσει η τροχαία και με βρει χωρίς δίπλωμα θα μου επιβάλει και άλλο πρόστιμο?
Έφτασα στο σπίτι με τα νευρά μου έτυμα να σπάσουν , δεν ξέρω τι να κάνω.
Δεν είχα όρεξη ούτε για φαγητό, ούτε για διασκέδαση, το μυαλό μου γύριζε στο συμβάν με την τροχαία και δεν μπορούσα να πιστέψω ότι έπρεπε να πληρώσω τριακόσια ευρό αλλά ταυτόχρονα μου έχουν αφαιρέσει και το δίπλωμα οδήγησης .
Ήθελα να ήξερα πιο εγκληματικό μυαλό σκέφτηκε αυτόν τον νόμο και σε πια λογική στηρίζονταν.
Το μυαλό μου γυρίζει ασταμάτητα για να βρω πια κοινωνική ισχύ έχει ο παραπάνω νόμος
Δεν ξέρω αν είμαι ηλίθιος άλλα το μόνο που καταλαβαίνω είναι ότι αυτό το μέτρο είναι καθαρά για εισπρακτικούς σκοπούς .
Δηλ με άλλα λόγια η τροχαία έχει και αυτή μετατραπεί σε μια αδιάλλακτη μηχανή παρακράτησης χρήματος των πολιτών και με την χειρότερη μορφή της μάλιστα, από την μια με την μάσκα της αστυνομικής αρχής συλλαμβάνει τους πολίτες και από την άλλη με την ισχύ της εξουσίας τους κατακλέβει.
Η ώρα είναι τρεις το βράδυ και ενώ χτυπάω με μανία τα πλήκτρα του υπολογιστή μου ψάχνω να βρω κάποιον τρόπο να βάλω φωτιά στην τροχαία, το μυαλό μου δεν μπορεί να σκεφτεί λογικά και δεν μπορεί να δεχτεί την ακραία μορφή κατάχρησης της εξουσίας από τα όργανα της δημόσιας τάξης.
Κάπου είχα ακούσει ότι κάποιοι έβαλαν φωτιά σε αστυνομικό τμήμα ,θυμάμαι όταν το πρωτάκουστα μου δημιουργήθηκε πολύ άσχημη εντύπωση για τους επιτιθέμενους αλλά τώρα πάνω στην οργή μου και στην αδικία που με πνίγει καταλαβαίνω ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν το έκαναν χωρίς λόγο, σίγουρα κάποια αδικία θα τους πίεζε την καρδιά τους..
Κάπου άκουσα επίσης ότι κάποιοι (περιθωριακοί) συμπολίτες μας μπήκαν σε ένα σούπερ μάρκετ και άρχισαν να μοιράζουν τα τρόφιμα στον κόσμο.
Δεν ξέρω γιατί αλλά έχω την εντύπωση ότι ημέρα με την ημέρα η αστυνομία χάνει την εκτίμηση του κοινού και όχι άδικα, ενώ αντίθετα κάποιοι από τους αντιπάλους της οι λεγόμενοι πολιτικά περιθωριακοί μέρα με την ήμερα κερδίζουν την εκτίμηση του κόσμου
Βλέπεις η αστυνομία έχει ρίξει την μάσκα της κοινωνικής προσφοράς και τα μέλη της προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβάλουν την (τάξη) αδιαφορώντας ποίους έχουν απέναντι τους αν είναι νέοι η γέροι κουρασμένοι , κατατρεγμένοι ,απελπισμένοι κλπ με το μόνο κατασταλτικό μέσο που ξέρουν καλά το ξύλο.
Δηλ με άλλα λόγια τα χρήματα που θα πληρώσω αύριο θα χρησιμοποιηθούν για τον ξυλοδαρμό του κόσμου.
Σήμερα είμαι πιο ήρεμος και πιο χαλαρός και σκέφτομαι την χθεσινή μου περιπέτεια με άλλο μάτι.
Σίγουρα δεν φταίει ο νεαρός αστυνομικός που μου έκανε τον έλεγχο ας φόραγα το κράνος μου όχι μόνο για το πρόστιμο αλλά το κράνος εγγυάται την ασφάλεια μου.
Αν έπεφτα και χτυπούσα στο κεφάλι πριν συναντήσω τον τροχονόμο σίγουρα δεν θα πλήρωνα ποτέ το πρόστιμο αλλά πιο ήταν το προτιμότερο άραγε.. και έπειτα ο τροχονόμος δεν έφταιγε αυτός για τον νόμο και πολύ σωστά μου απάντησε ότι δεν κάνουμε εμείς τους νόμους Αυτός έκανε απλά την δουλεία του και σαν νέος επαγγελματίας εκτελούσε διαταγές και έκανε την δουλειά του όσο μπορούσε καλύτερα .
Χμμμ στο κάτω κάτω και αυτός είναι ένα θύμα ίσως να είναι και σε πιο δύσκολη θέση από εμάς. Εφαρμόζοντας τον νόμο σαν όργανο της τάξης δεν είναι και απαραίτητο ότι συμφωνεί μαζί του. Φαντάζομαι το ψυχικό κόσμο ενός άντρα των ΜΑΤ η της τροχαίας ο οποίος παίρνει μια διαταγή που πρέπει να εφαρμοστεί τον παραπάνω απάνθρωπο νόμο η να ξυλοκοπήσει κάποιον ηλικιωμένο η ένα παιδάκι σε κάποια διαδήλωση, Καλείται να εκτελέσει μια διαταγή στην οποία δεν συνειδησιακά δεν συμφωνεί. Προσωπικά δεν θα ήθελα να ήμουν στην θέση του με τίποτα.
Τώρα θα μου πεις είναι όλοι έτσι ? Όχι δεν είναι όλοι ! Πιστεύω ότι στην αρχή είναι λίγοι αυτοί που έχουν πωρωθεί από τους αξιωματικούς τους κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης τους. Οι περισσότεροι είναι φτωχά παιδιά που έχουν μπει στην αστυνομία για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί ίσως κάποιοι από αυτούς στο παρελθόν σε κάποια πορεία να έχουν βρεθεί αντιμέτωπου με τους σημερινούς συνάδελφους τους.
Τότε που είναι το πρόβλημα?
Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από αυτούς που περνούν τις αποφάσεις είναι άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν πάει ποτέ η έχουν πάει ελάχιστες φορές μέρος σε κινήσεις καταστολής . Είναι άνθρωποι έφτασαν εκεί που έφτασαν γλύφωντας και ρουφιανεύοντας είναι άνθρωποι που δεν ένιωσαν τον πόνο του απλού πολίτη η ψυχή τους είναι άδεια και στυγνή από αισθήματα Είναι άνθρωποι που δεν είχαν καταλάβει ποτέ τον σφυγμό και τις ανάγκες του κόσμου δεν είχαν ποτέ νιώσει τον πόνο και τις ανάγκες του πολίτη γιαυτό καταφεύγουν και σε τέτοιες ακραίες λύσεις
Το θέμα όμως είναι ότι μαζί με τα ξέρα καίγονται και χλωρά μαζί με τους παραπάνω αστυνομικούς παίρνει η μπάλα και τα φτωχά και ευσυνείδητα παιδιά που πήγαν στην αστυνομία για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί ,αυτά τα παιδιά όταν θα έρθει η ώρα να βρεθούν αντιμέτωπου με τον κόσμο παρά την θέληση τους θα κάνουν αυτό που διατάχτηκαν διότι από ένα σημείο και έπειτα κινδυνεύει η ζωή τους.
Πολλοί από αυτούς μέρα με την ήμερα θα αλλάξουν την συνείδηση τους ανάλογα το πόσο δυνατοί είναι. Αυτοί σίγουρα μια μέρα θα πάνε ψηλά. Όμως αυτοί είναι που με την συμπεριφορά τους θα δημιουργήσουν τους αυριανούς "τρομοκράτες και εγκληματίες" .
Αλλά υπάρχουν και οι άλλοι που παρά τις πιέσεις παρά την πλύση εγκεφάλου που δέχονται από τους ανώτερους τους θα παραμείνουν σταθεροί στις απόψεις τους , αλλά αυτοί σίγουρα δεν θα φτάσουν ποτέ στα ψηλά κλιμάκια της ιεραρχίας γιατί δεν θα μάθουν να γλύφουν και να ρουφιανέυουν διότι δεν θα τους το επιτρέπει η ηθική τους μια ηθική που θα έχει περάσει μέσα από φωτιά και σίδερο .
Τέλος πάντων αυτά δεν είναι δουλειά δική μου θα πάω αύριο να πληρώσω το πρόστιμο σαν μαλ... και ελπίζω να πάρω και το δίπλωμα ..
Ας πρόσεχα...
 ( Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009 1:54 μμ)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...