Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λυγαριάς Λαμίας. Το εκκλησιαστικό καθεστώς της Τσοπαλνάτας

(Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015 2:37 μμ)

alt
ΙΕΡΟΙ ΝΑΟI
ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ















Ο ναός του Αγίου Γεωργίου γνωρίζουμε ότι υπήρχε από την εποχή της τουρκοκρατίας, τον συναντάμε για πρώτη φορά στα πρωτόκολλα αλληλογραφίας του 1887 για τον διορισμό του ιερέως Γεωργίου Χρίστου από τις Κομποτάδες. Στο σημείο που ήταν κτισμένος ο Άγιος Γεώργιος υπάρχει ακόμη σήμερα το τοπωνύμιο Άγιος Γεώργιος και βρίσκεται βορειοδυτικά του σιδηροδρομικού σταθμού της Λυγαριάς. Σήμερα στην ίδια θέση η οικογένεια του Αντρέα Καραγιώργου έχει οικοδομήσει μια καινούργια εκκλησία με το όνομα Άγιος Γεώργιος.
ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Η ανέγερση του Αγίου Αθανασίου θα πρέπει να τελείωσε το έτος 1897 σύμφωνα με την πλάκα που υπάρχει πάνω από την δεξιά πόρτα της εκκλησίας, για να εξυπηρετεί της θρησκευτικές ανάγκες των κατοίκων του νέου χωριού. Ίσως θα πρέπει να μελετήσουμε την πιθανότητα αν η ονομασία καινούργιας εκκλησίας είχε κάποια σχέση με τον Άγιο Αθανάσιο της Μπεκής ή με κάποια θρησκευτική ή αγωνιστική επέτειο. Κάποτε ρώτησα τον Ηλία Κοντογιώργο για το πότε κτίστηκε ο Άγιος Αθανάσιος και μου απάντησε πως ο ναός υπήρχε πριν να γεννηθεί και πώς το μόνο που θυμάται ήταν πώς το νερό στην εκκλησία το έφερε κάποιος Καρκαντάς. Σήμερα αυτή η οικογένεια δεν υπάρχει στο χωριό.

 ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ
alt


























Η Παναγίτσα είναι ένα μικρό εξωκλήσι το οποίο είναι κτισμένο στην άκρη του χωριού κάτω από τον λόφο Καμζόραχη. Η Παναγίτσα κτίσθηκε γύρω στο 1950-1960 από διάφορες δωρεές.

ΙΕΡΕΙΣ 
alt
 
Ο πρώτος ιερέας της Τσοπαλνάτας μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους ήταν όπως θα δούμε από την παρακάτω αλληλογραφία ο Γεώργιος Δούβαρης, για τον οποίον δεν ξέρουμε, ούτε από που κατάγεται, ούτε τι γραμματικές γνώσεις είχε, αλλά ούτε και από ποιόν χειροτονήθηκε. Διατέλεσε Ιερέας στην Τσοπαλνάτα από τις 6 Φεβρουαρίου 1834 σύμφωνα με τα πρακτικά έως τις 29 Δεκεμβρίου 1834 όταν τον αντικατέστησε ο Ευθύμιος Οικονόμου. Ο Γεώργιος Δούβαρης παρέλαβε Ιερέας στην Τσοπαλνάτα με την παρακάτω αλληλογραφία.
Α.π.39/ . 6 Φεβρουαρίου 1834. Εδόθη προς τον αιδεσιμώτατον κύριον παπά-Γεώργιον Δούβαρη η ενορία των χωρίων Τσοπανλάτες και Δαϊτσάς, συγκειμένης εξ οικογενειών εξήκοντα τριών.
Α.α.269.12-4-1834. Εδόθη ενταλτήριο προς τον Αδεσιμότατον παπά-κυρ- Γεώργιον Δούβαρη. Ορίζεται εξομολογητής των χωρίων Τσοπαλνάτας ,Δαϊτσάς και Μπεκής. Εδώ βλέπουμε ότι ο Παπαδούβαρης είχε αποκτήσει αρκετό κύρος και ορίστηκε εξομολογητής σε τρία χωριά. Τον Γεώργιο Δούβαρη αντικατέστησε ο Ευθύμιος Οικονόμου σύμφωνα με την παρακάτω αλληλογραφία.
Α.Πρ.836/. 29 Δεκεμβρίου 1834. Όμοιον του υπ' αριθμόν 830 εδόθη προς τον πρεσβύτερο Ευθύμιο Οικονόμου διά την ενορία του χωριού Τσουμπαλάτα. Με την παραπάνω αλληλογραφία παρέλαβε ιερέας στην Τσοπαλνάτα ο Ευθύμιος Οικονόμου, έπειτα όμως από λίγους μήνες παραιτήθηκε και διορίστηκε άλλος ιερέας στο χωριό, ο Ευστάθιος Οικονόμου με τον εξής κώδικα.
Α.Πρ.1253. 10 Μαΐου 1835. Εδόθη τω πρεσβυτέρω Ευσταθίω Οικονόμου η ενορία του καθ' ημάς χωρίου Τσουμπαλάτες αντί του παραιτηθέντος Ευθυμίου.
2130/291/9-10-1836 .Εξεδόθη έγγραφον αφορισμού προς τους ιερείς των χωρίων Τσοπανλατών, Μπεκής Λιανοκλαδίου και Ντερβένη κατά των καταπατούντων μέρος των κτημάτων που έχει ο Δημήτριος Χρηστίδης του χωριού Νταϊτσάς και Αμούρι (Να διαβαστεί στην εκκλησία από τους ιερείς.) Εδώ βλέπουμε ότι την εποχή που ήταν ιερέας ο Ευστάθιος Οικονόμου είχαμε έναν αφορισμό στην περιοχή μας σε κάποιους καταπατητές γης.
Μια ακόμα αναφορά για ιερέα από την Τσοπαλνάτα την έχουμε από το ημερολόγιο του Κασομούλη . 12 Απριλίου 1840. Την αυτήν ανέφερε ο λοχαγός Κρικούκης, ότι ο υιός του παπά ........ τού χωρίου Τζιομπαναλάτες τον εξύβρισε και ζήτησεν ικανοποίησιν ο χωρικός δεν ηρνήθη τούτο παρρησιασθείς ο συνταγματάρχης επρόσταξε να αναφέρει εγγράφως την κατηγορίαν του. Απ' ότι φαίνεται εδώ ο λοχαγός Κρικούκης που εκτελούσε περιπολία στην Τσοπαλνάτα για τον κίνδυνο των ληστών, παρεξηγήθηκε με τον γιο του Παπαστάθη Οικονόμου για άγνωστο λόγο και ο γιος του Παπαστάθη παραδέχτηκε την ενοχή του.
15 Μαΐου 1840. Την αυτήν κατά τάς 5 μ.μ.εκινήσαμεν και μετέβημεν εις το χωρίον Τζιομπαναλάτες εκαταλύσαμεν εις του παπά Στάθη την οικίαν. Στις άδειες γάμου βλέπουμε ότι την περίοδο από το 1857 έως το 1869 ιερέας στην Τσοπαλνάτα ήταν ο Δημήτριος Κωνσταντίνου ,διατέλεσε ιερέας στην Τσοπαλνάτα πιθανόν έως τον Ιούνιο του 1887 όπου τον αντικατέστησε ο Γεώργιος Χρήστου από τις Κομποτάδες.
Ο Γεώργιος Χρήστου χειροτονήθη ιερέας στην Τσοπαλνάτα με την παρακάτω αλληλογραφία. 9 Μαρτίου 1887. α.α.39.Η κοινότητα Τσοπαλνάτας υπέβαλε αίτηση όπως εγκρίνεται εις χειροτονία του προτεινομένου εφημερίου Γεωργίου Χρήστου κατοίκου Κομποτάδων μετά των σχετικών έγγραφων.
20 Μαρτίου 1887 α.α.53 Απάντηση εις έγγραφων της επιτροπής ότι δεν εγκρίνει την εις πρεσβύτερα χειροτονία του Γεωργίου Χρήστου προτεινομένου εις χωριό Τσοπαλνάτες του δήμου Λαμίας. Διότι το χωριό αυτό αποτελείται εξ οικογενειών 30-35 έχει εφημέριο τον Δημήτριο Κωνσταντίνου κατά τον ενοριακό πίνακα. Διότι το απολυτήριο είναι ελλιπές ως φέρουν την υπογραφή ενός νέου μέλους της εφοριακής επιτροπής. Διότι η ιδιόχειρος αναφορά του προτεινομένου δεν είναι επικυρωμένη από την επισκοπή και δε διότι πιστοποιητικό του αρμόδιου ταμείου δεν προσάγει. Ιούνιος 1877. Α.α. 113. Ο επίσκοπος Θαυμακού πιστοποιεί ότι διά την υπ' αριθμόν 505 εγκρίσεως της Ιεράς συνόδου ,ο προταθείς εις χειροτονείαν ιερέας κανονικός εφημέριος του χωριού Τσοπαλνατών της επαρχίας Φθιώτιδος του Δήμου Λαμίας Γεώργιος Χρήστου χειροτονείται υφ΄ημών υποδιάκονος ως διάκονος εις το του ιερέως αξίωμα εν τω ναό του Αγίου Γεωργίου. Διά δέδοντος αυτώ ως βεβαίωση ως ασφάλεια κατακυρωμένη τη διά ημών υπογραφή και σφραγίδα. 26 Ιουνίου 1887 α.α.112 Η σύνοδος εγκρίνει εις πρεσβυτέρου χειροτονία του διά το χωριό Τσοπαλνάτα προτεινομένου υποψηφίου Γεωργίου Χρήστου εκ Κομποτάδων είς αντικατάσταση του πρώην εφημερίου Δημητρίου Κωσταντίνου παραιτησαμένου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η μάχη της Λυγαριάς.

Φίλες και φίλοι η παρακάτω ανάρτηση αναφέρετε μόνο στο βράδυ που έγεινε η μάχη της Λυγαριάς. Οι χαρακτήρες των πρωταγωνιστών ηταν τελείως διαφορετικοί στην καθημερινότητα τους. Κάποιοι από αυτούς αναγκάστηκαν να πολεμήσουν εκείνο το βράδυ γιατί ήξεραν πως αν έπεφταν στα χέρια των ανταρτών θα πλήρωναν για τα εγκλήματα τους.    Στις 13-14 Σεπτεμβρίου του 1947 διεξήχθη στην Λυγαριά Λαμίας μια σφοδρότατη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του Δ.Σ.Ε και των κατοίκων της Λυγαριάς. Εκείνη την εποχή στην περιοχή δρούσαν πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις. Ο Βασίλειος Κ. Παλιαλέξης στην επιστολή που μου έστειλε γράφει.   Στην περιοχή μας και μάλιστα στη Λυγαριά είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας Δεξιάς ομάδας (μαυροσκούφηδες), που αριθμούσε περί τα 100 άτομα με αρχηγό τον Κώστα Βουρλάκη από τη Μοσχοκαρυά και υπαρχηγό το Θανάση Μπουλουκούτα, κάτοικο Λυγαριάς. Ο στρατός τους εξασφάλιζε και τον ανάλογο εξοπλισμό. Μαζί με τον  Θανάση Μπουλουκούτα στην ομάδα του Βουρλάκη είχαν συνταχτεί ...
Κυκλοφόρησε το βιβλίο μου : Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη (Το Τρισεύοσμον άνθος της Οίτης) Ω! Μια μόνη επί της γης είχα φιλοδοξίαν να καταπαύω δάκρια , να σβήνω την οδύνη ... να χύνω βάλσαμον γλυκύ εις την απελπισίαν ... να φέρω πάντοτε χαράν ... των πόνων την γαλήνην! Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη Η Αγανίκη Αινιάνος ηταν η πρώτη ποιήτρια της Φθιώτιδος και με το ποίημά της «Εργασία» σελίδα 63, θα μπορούσε να θεωρηθεί και η πρώτη φεμινίστρια της Ελλάδος. Γεννήθηκε το 1838 στην Υπάτη, στην πόλη των θρύλων, των μύθων, των παραδόσεων. Ήταν κόρη του Γερουσιαστή Φθιώτιδος Γεωργίου Αινιάνος, πρωτεργάτη της Φιλικής Εταιρείας, ήρωα της επανάστασης και λόγιου και της Ελένης Χατζοπούλου, εγγονή από μητέρα, του άρχοντα του Μαυρίλου Χατζή Δημάκη. Από μικρό κορίτσι ακόμη η Αγανίκη δίπλα στο τζάκι άκουγε από τους γονείς της, την γιαγιά της, και την βάγια του σπιτιού, να της μιλούν για θρύλους και μύθους της περιοχής αλλά και της εξιστορούσαν για ηρωικές ιστορίες της οικογένεια της, η όποια είχε ...
  Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες και στα περιοδικά έχουμε μάθει να γράφουμε και να διαβάζουμε κυρίως δυσάρεστες καταστάσεις που είτε θέλουμε είτε όχι επηρεάζουν αρνητικά την συνείδηση την δικά μας αλλα ακόμη χειρότερα την συνείδηση των παιδιών μας . Όμως γύρω μας καθημερινά διαδραματίζονται και πράξεις ανθρωπιάς που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Μια τέτοια πράξη ανθρωπιάς διαδραματίζεται καθημερινά στο καφενείο Καφέ-Ουζερί Η Νιάλα Ο Αντρέας είναι ένας άνθρωπος πομπώδης και χωρατατζής ο οποίος είναι ένας από τους τακτικότερους πελάτες του καφενείου. Ο Αντρέας λοιπόν έ χει έναν φίλο με κινητικά προβλήματα τον Μπάρμπα Γιάννη. Ο Αντρέας κάθε πρωί διαλέγει πάντα ένα τραπέζι που ανάλογα με τον καιρό θα βολεύει τον φίλο του. Κάποια στιγμή η κόρη του Μπάρμπα Γιάννη θα φέρει τον πατέρα της με το αυτοκίνητο, ο Αντρέας θα βγει έξω θα πάρει τον φίλο του από το αυτοκίνητο και θα τον οδηγήσει στο τραπέζι τους. Θα πιουν τον καφέ τους άλλοτε μόνοι τους...