18ο Νηπιαγωγείο Λαμίας

Πάντα πίστευα ότι ένα από τα βασικότερα υπουργεία σε μια σύγχρονη κοινωνία είναι το υπουργείο παιδείας. Για να μπορέσει να διατιρειθεί μια χώρα χρειάζεται γερά θεμέλια χρειάζονται οι νέοι της να έχουν παιδεία και να αγαπάνε τον τόπο τους.

Η αρχαία Αθήνα για να φτάσει στον χρυσό αιώνα του Περικλέους είχε ξεκινήσει τριακόσια χρόνια νωρίτερα να οργανώνει και να ανανεώνει την παιδεία της.
Σήμερα δυστυχώς οι ελληνικές κυβερνήσεις τσακώνονται και ξανατσακώνονται για το πως θα αποφασίσουν να διαμορφώσουν την ελληνική παιδεία και ακόμη βέβαια βρίσκονται στο τσακωμό.

Τα παιδιά πρέπει από μικρά να πάρουν τις σωστές κατευθύνσεις να μάθουν να αγαπούν τον τόπο τους και να συνειδητοποιήσουν ότι κάποια μέρα θα πρέπει να προσφέρουν κοινωνικό έργο μιας και θα είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας τους.

Όλο το βάρος της ανατροφής των και της σωστής εκπαίδευσης των νέων πέφτει στις πλάτες όλων των εκπαιδευτικών.

Στην γειτονιά μας υπάρχει το 18 νηπιαγωγείο Λαμίας. Θυμάμαι πριν τρία χρόνια περίπου όταν ήρθα στην γειτονιά στην κάτω πλευρά της πλατείας υπήρχε μια "αίθουσα διδασκαλίας" που έδειχνε την παρακμή και την εγκατάλειψη σε όλο της το μεγαλείο.
Πάνω από την πόρτα έγραφε : 18^ο Νηπιαγωγείο Λαμίας ..

Δίπλα από την πόρτα υπήρχε μια τζαμαρία που από την μέσα πλευρά ήταν κρεμασμένες κάποιες παμπάλαιες κουρτίνες . Απ' έξω υπήρχαν κάποια σιδερένια στυλίδια πάνω στις οποίες ήταν στηρίζονταν κάποιες σκουριασμένες αλυσίδες άγνωστο από ποιόν και γιατί τοποθετήθηκαν.
Κάποιες κλεφτές ματιές που κατάφερα να ρίξω μέσα είδα ότι η κατάσταση ήταν η ίδια .
Γενικά το Νηπιαγωγείο παρουσίαζε μια εικόνα εγκατάλειψης και παρακμής.

Όλα αυτά μέχρι που νηπιαγωγός ανέλαβε η κυρία Κατερίνα .

Και ξαφνικά στο νηπιαγωγείο άρχισαν να μαλάζουν όλα. Η αίθουσα γέμισε χρώματα και πανω απ' ολλα χαρούμενα παιδιά . Οι κουρτίνες αντικαταστάθηκαν από πανέμορφες Περσίδες στους τοίχους τοποθετήθηκαν ράφια και ζωγραφιές των μαθητών. Σε λίγο καιρό το νηπιαγωγείον βάφτηκε μέσα και  έξω , οι σκουριασμένες αλυσίδες και τα στιλίδια εξαφανίστηκαν.
Και δεν ήταν μόνο αυτό .

Καθισμένοι στο καφενείο απέναντι από το σχολείο συχνά βλέπαμε τα παιδιά με καπελάκια ,σκουφιά, κορδέλες, στολές κλπ να εκτελούν χορευτικά μετά μουσικής και όχι μόνα τους
Μπροστά η Κυρία Κατερίνα να χορεύει μαζί τους , να τους δείχνει και να τους υποδεικνύει , άλλοτε να κρατάει στα χέρια της κάποιο ταμπούρλο η κάποιο άλλο όργανο μουσικής για να κρατάει σταθερό μουσικό ρυθμό για να χορεύουν τα παιδιά. Όταν μάλιστα πλησίαζε κάποια σχολική ή εθνική εορτή τότε στο σχολείο επικρατούσε αναβρασμός από ποιήματα ,χορευτικά , μουσική και αλλες δραστηριότητες.

Πόσες φόρες επίσης έχουμε δει τα παιδιά του νηπιαγωγείου να επιστρέφουν από μια εκδρομή τυλιγμένα όλα μέσα σε μια λευκή κορδέλα να περνούν τον δρόμο η να περπατούν πάνω στο πεζοδρόμιο..

Πάντα θυμάμαι πριν στο νηπιαγωγείον τοποθετηθούν κάγκελα στην ώρα του διαλύματος έβγαιναν ένας η δυο μαθητές και τοποθετούσαν κάποια πολύχρωμα πλαστικά όρια που υποδείκνυαν μέχρι πιο σημείο έχουν το δικαίωμα να παίζουν οι μαθητές.

Θυμάμαι επίσης κάποια στιγμή πριν από κάποια γιορτή όλα τα παιδιά του νηπιαγωγείου στην γραμμή σαν να ήταν στρατιωτάκια να κατευθύνονται στην επιχείρηση μου με την κυρία Κατερίνα διπλά του να τους κατευθύνει

Σταμάτησαν έξω από την επιχείρηση και με εντολή της δασκάλας έμπαινε ένας- ένας μέσα διάλεγε τι ήθελε να αγοράσει και ξαναμπαίνει στην σειρά του.

Στο τέλος ήρθε η κυρία Κατερίνα πλήρωσε τον λογαριασμό πήρε την απόδειξη και ξαναξεκίνησαν όλοι μαζί σαν καλοεκπαιδευμένο στρατιωτικό άγημα για το σχολείο.

Κάπια στιγμή με παρακάλεσε αν μπορώ να της τοποθετήσω ένα ράφι στον τοίχο του σχολείου . Μπαίνοντας μέσα μου έκανε εντύπωση η πληθώρα των χρωμάτων ,σχεδίων ,μολυβιών ,στυλό ,οι ζωγραφιές στους τοίχους κλπ άλλα πάνω απ' όλα αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η σειρά και η τάξη με την οποία ήταν όλα τοποθετημένα , όλα έδειχναν ότι στη αίθουσα επικρατούσε η πειθαρχεία και ο επαγγελματισμός.

Με την μεθοδικότητα της και την ευσυνειδησία της η Κυρία Κατερίνα έχει αποκτήσει την αγάπη και τον σεβασμό όλων γονέων και μη .

Από λόγια και εκτιμήσεις των γονέων που έχω υπόψιν μου η κυρία Κατερίνα έχει πάρει τις καλύτερες κριτικές , όλοι λένε ότι έχει ανεβάσει το επίπεδο των μαθητών κατακόρυφα και του σχολείου γενικότερα ,επίσης κανείς δεν έκανε μια άσχημη κριτική γι αυτήν είτε για ιδιαίτερη μεταχείριση ανάμεσα στους μαθητές , είτε για άσχημη συμπεριφορά απέναντι τους.

Η Κυρία Κατερίνα πιστεύω ότι ανήκει στην κατηγορία των επαγγελματιών που αγαπάει την δουλειά της άλλα πάνω απ' όλα έχει πλήρη επίγνωση του λειτουργήματος που εκτελεί .

Ότι κάνει το κάνει γιατί ξέρει τι ακριβώς προσφέρει στην κοινωνία

Επίσης πρέπει να τονίσουμε ότι όταν κάποιος εκπαιδευτικός παραλάβει μια υπερσύγχρονη αίθουσα διδασκαλίας και παράγει έργο είναι πολύ καλός στην δουλειά του , αλλά αν κάποιος εκπαιδευτικός παραλάβει ένα αχούρι και να το μετατρέψει σε φυτώριο χρήσιμων πολιτών για το μέλλον είναι ακόμη καλύτερος . 

Υ/Γ Κυρία Κατερίνα συνέχισε να προσφέρεις κοινωνικό έργο έτσι όπως εσύ ξέρεις , να έχεις υπόψιν σου ότι έναν μαθητή σαν και εσένα να βγάζεις σε κάθε σχολική χρονιά (που προσωπικά πιστεύω ότι βγάζεις περισσότερους) έχεις εκπληρώσει το κοινωνικό σου έργο και τις υποχρεώσεις σου απέναντι στη κοινωνία μας.

(Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009 1:45 μμ)